Niemand heeft het op z’n sterfbed over werk. Maar waarom eigenlijk niet? Het dicteert ons leven, maar de balans lijkt steeds vaker zoek te zijn. We willen zinvol werk doen, maar werk ook niet te belangrijk maken. Ondertussen wordt ons wijs gemaakt dat het nooit als werk zal voelen als we doen wat we écht leuk vinden. Maar klopt dat wel?

In dit boek onderzoekt Frida Boeke de zin en onzin van ons werkende leven: burnouts te lijf gaan met kikkergif, influencers met morele dilemma’s, bonje in de bedrijfskantine en reclamemakers die toch bakker worden. Haar verhalen en reflecties schijnen licht op hoe we via werk ons leven vormgeven en houden je een spiegel voor die nodig is om uit te vogelen wat je nou écht wil.

De mentale gezondheid van jongeren in Nederland staat onder druk. Uit onderzoek van het RIVM blijkt onder meer dat 1 op de 7 jongeren depressieve klachten heeft en 1 op de 3 prestatiedruk ervaart. 75% van de psychische problemen ontstaat vóór het 25e levensjaar.

Hare Majesteit Koningin Maxima vindt het belangrijk om deze jongeren te helpen. Haar zusje pleegde bijna vier jaar geleden zelfmoord gepleegd. Haar problemen begonnen toen ze ongeveer veertien jaar oud was.’ Ze hoopt dat met De Checkers, jongeren en volwassenen worden gestimuleerd om over hun problemen te praten.

De Checkers is een online tool bestaande uit drie modules (15 minuten):

1. Module 1 – Hoe herken je dat iemand niet lekker in zijn vel zit?

2. Module 2 – Hoe ben je een goede gesprekspartner?

3. Module 3 – Hoe help je iemand verder?

De online tool is ontwikkeld door Mind Us. Zij hebben jongeren mee laten denken.

De app is mede mogelijk gemaakt door vele organisaties: GGD Amsterdam, Gemeente Utrecht, SportCity, Scouting, Lucia Marthas Institute of Performing Arts en NOC*NSF.

Ken jij De Checkers al? @ons.mindus

Dyslexie maakt leren niet altijd makkelijk. Maar het heeft ook positieve kanten. Sofie (15) vertelt hoe dyslexie bij haar werd ontdekt, hoe zij ermee omgaat en wat voor haar de positieve kant ervan is. Een verhaal dat we graag als voorbeeld delen, want misschien heb jij wel dyslexie en hoor je graag van andere dyslecten hoe zij hiermee omgaan. Bianca Ranzijn, coach bij Dyslexie in bedrijf en partner van Waarom doe je wat je doet? geeft advies en tips.

Wanneer ben je erachter gekomen dat je dyslexie hebt?

“In groep drie, toen we leerden lezen en schrijven, merkten ze al dat ik niet het niveau van mijn klasgenoten haalde. Ik verwisselde de b en d voortdurend bij woorden ging de volgorde vaak verkeerd. De aanname dat ik dyslexie zou hebben werd ook versterkt door het feit dat mijn zus ook dyslexie heeft. Dus hebben ze een test gedaan, waaruit inderdaad bleek dat ik dyslexie heb. Het was voor mij wel een opluchting dat er was vast gesteld dat het om lichte dyslexie gaat.”

Wat betekent dyslexie hebben voor jou?

“Op de basisschool kreeg ik een dyslexie coach toegewezen. Zij haalde mij drie keer per week uit de les om met mij te oefenen. Juf Mariëlle was degene mij jarenlang geholpen heeft. Dit recht heb ik nu ook op de middelbare school, naast extra tijd voor de toetsen. Ook kreeg ik een officieel dyslexie bewijs. Dat is een blaadje waarmee je kan aantonen dat je dyslexie hebt en dat je rechten hebt.”

Wat vind je lastig?

“De spellingregels waren vooral een hindernis voor mij, ik kon ze maar niet onthouden.  Cijfers voor kleine toetsjes waren wel prima, maar dat kwam niet doordat ik de regels wist te onthouden. Als het aankwam op regels bij de spelling van woorden, deed ik het op gevoel.  Lezen was ook een probleem voor mij. In het begin vond ik lezen heel erg lastig. Ik vond het het stomste wat er was, omdat ik niet op het niveau van mijn leeftijd las.”

Hoe ging en ga je met dyslexie om?

“Na veel lange middagen op de basisschool met juf Mariëlle kende ik de regels en haalde ik het normale niveau met lezen. Hiervoor was heel veel oefenen voor nodig, zowel thuis als op school. En ik herinner mij nog dat ik aan het begin van de week drie teksten uitkoos om thuis als huiswerk voor te lezen aan mijn ouders. In het begin vond ik dit verschrikkelijk, want ik moest het voor het slapen doen. Maar later snapte ik dat ik het als tijdrekken kon gebruiken en vond ik het niet zo erg meer. Naarmate ik ouder werd, begon ik steeds meer te lezen. Hierdoor ging het steeds sneller en soepeler en begon ik het leuk te vinden. Nu heb ik die gewoonte nog steeds, alleen maak ik het veel later dan vroeger.”

Wat zijn de voordelen?

“Naast nadelen heeft dyslexie ook voordelen. Mensen met dyslexie hebben misschien een minder goede relatie met woorden, maar dat betekent niet dat we slecht zijn in leren. Het tegenovergestelde van woorden zijn beelden. En mijn persoonlijke ervaring is dan ook dat ik meer in beelden denk. Hierdoor kan ik ook heel snel bepaalde dingen onthouden. Het duurde een tijdje voordat ik dat ook gebruikte in het leren, maar nu gebruik ik mijn creatieve geest volop en gaat alles mij goed af.”

__________________________________________________________________________________

Bianca Ranzijn van Dyslexie in bedrijf geeft haar reactie op het verhaal van Sofie

“Dit is een voorbeeld van wat goede begeleiding kan doen bij kinderen met dyslexie. Bij het volwassen worden neem je immers je dyslexie mee. Hoe jonger je daarmee om leert gaan, hoe meer gebruik je van de voordelen van dyslexie kan maken op latere leeftijd.

Sofie laat heel typerend zien dat al vroeg in de basisschool ze moeite heeft met het spellen, spellingsregels niet kon onthouden en hierdoor het plezier in lezen verloor. Met goed oefenen kom je zeker een heel eind. Nu mag de geruststelling er ook zijn dat het okay is dat niet iedereen even goed in taal is. Als je een ‘houten klaas’ bent, ben je ook een hork in gym. Je kan leren om de juiste stapjes voor een dans te leren, maar niemand verwacht dat je dan een ballerina wordt. Dat is met taal voor sommige van ons net zo. En dat is OKAY!

En juist ook een zegen in vermomming. Doordat Sofie als huiswerk iedere dag voorlas aan haar ouders, heeft ze zichzelf doorzettingsvermogen aangeleerd en het zelfs ‘heel creatief’ ingezet om langer op te blijven. 

Het merendeel van de dyslecten, AD(H)D'ers, dyscalculisten, hoogbegaafden enzovoorts, denken net als Sofie in beelden. Vaak zelfs driedimensionaal. Dit heeft voor- en nadelen. Spellingsregels, tijdsbesef hebben vaak een volgorde. In het beeld in je hoofd kun je de volgorde heel anders beleven dan iemand met een gangbaar brein. Je denkt letterlijk op een andere manier. Logisch dat het onthouden van spellingsregels dan ook echt niet in je hoofd blijft hangen. Wat wel werkt is om er een beeld aan te koppelen.

Wat je ook terugziet in het verhaal van Sofie is dat veel dyslecten, AD(H)D'ers, dyscalculisten, hoogbegaafden enzovoorts, interesse gedreven zijn. Op het moment dat Sofie interesse kreeg in lezen, lukte het lezen ook veel beter. Dit kun je dan ook bewust gaan gebruiken. Maak saaie dingen interessant, en vanuit interesse kunnen dyslecten veel sneller associatief leren. 

Sofie, wat laat jij geweldig zien hoe je jouw dyslexie hebt omarmt, hebt geleerd voor jezelf hoe je ermee om kan gaan en zelfs je voordelen bewust kan inzetten. Heel mooi!”

Wil jij ook jouw ervaring over dyslexie delen? Neem contact met ons op: contact@waaromdoejewatjedoet.nl

Of heb je hulp nodig? Klik hier voor meer informatie over Bianca Ranzijn/Dyslexie in bedrijf

Wist je dat Ryan Gosling veel moeite had op school? Tot zijn 14e had hij geen vrienden en ook had hij veel moeite met lezen door zijn ADHD die nog niet gediagnosticeerd was. Zijn moeder besloot hem thuis school te geven en op zijn 17e stopte hij met school om zijn droom om acteur te worden te realiseren.

Hij was al op jonge leeftijd te zien in The Mickey Mouse Club samen met medespelers Britney Spears, Christina Aguilera, en Justin Timberlake. Later was hij te zien in Are You Afraid of the Dark? (1995), Goosebumps (1996) en Breaker High (1997–98).

Na zijn hoofdrol in de serie Young Hercules (1998–1999) besloot hij niet meer op tv te willen komen en zich te focussen op films!

Enige tegenslagen later kreeg hij de een na de andere rol in verschillende films en filmgenres. Sinds in 2004 The Notebook op het witte doek kwam is hij niet meer weg te denken uit de filmwereld en dit krijgt hij tot de dag van vandaag nog beloond met vele prijzen. Misschien ken jij hem wel uit La La Land of Barbie?👀

Ben jij op zoek naar werk? Based On Skills slaat een brug tussen toffe bedrijven en (young) professionals, die staan te popelen het werkveld te betreden. Matchen met jouw nieuwe werkgever is nog nooit zo makkelijk geweest.🤝🏼

Lees hier meer over en download de app gratis in de Appstore of Playstore: https://www.basedonskills.nl/werkzoekende

Met Betterpad hoopt Suze de Boer (22) een platform te creëren waar jonge meiden zonder taboe meer leren over hun veranderende lichaam: “Ik was 20 toen ik eindelijk durfde te praten over menstruatie”

“Ik ben opgegroeid tussen de jongens,” begint Suze de Boer. Thuis in het Gelderse Zoelen groeide ze op als jongste met twee oudere broers. “Ik was omringd door jongetjes tussen wie ik mijzelf altijd voegde. Als enige meisje had ik geen idee wat mij te wachten stond en daar was ik ook helemaal niet mee bezig; ik wilde voetballen en hutten bouwen!” Na haar eerste menstruatie duurde het jaren voordat Suze ging praten over haar cyclus en ontdekte ze dat ze niet de enige was.

Hoe was je schooltijd?

“Ik was een creatief, uitbundig kind. Op de basisschool werd ik erg gepest, omdat ik in de ogen van de kinderen ‘anders’ was. Het feit dat ik dyslexie heb, was één van die dingen. Dat maakte me nogal onzeker. Wel was ik altijd bezig met van alles en nog wat. Ik was enorm impulsief; als ik vandaag wilde voetballen, wil ik morgen tennissen. Ook runde ik ‘Suze’s theetuintje’, waar ik aan de rand van de straat kopjes koffie verkocht om geld op te halen voor een goed doel.” Van jongs af aan was Suze een maatschappelijk betrokken persoon met oog voor de mensen en wereld om haar heen. “Toen ik mijn 18-jarige crisis instapte, wist ik in ieder geval dat ik daar iets mee wilde doen.”

Wat ging je doen na de middelbare school?

“Vanuit VMBO-TL begon ik een opleiding Grafisch Vormgeving. Ik kan heel slecht leren, maar kan me heel goed storten op iets wat ik leuk vind.” Daarna maakte Suze de overstap naar Creative Business op de Hogeschool Utrecht.

Wat doe je nu?

Naast het feit dat Suze midden in haar afstudeerfase zit, maakt ze graag tijd voor haar onderneming. “Met Betterpad wil ik met makkelijke en luchtige taal een plek creëren voor jonge meiden om het taboe rondom menstruatie te doorbreken.” Dat idee ontstond toen Suze voor haar opleiding een minor ging doen in Zuid-Korea. “Voor een vak moest ik een business-idee opzetten. Ik had een lange lijst, waar het idee van Betterpad bovenaan schitterde. Door de Young-Lady Business Academy, een academie voor meisjes die hogerop willen komen, het ik de stap gezet om te durven ondernemen.” Het bedrijf bestaat nu bijna een jaar en richt zich nu vooral op het maken van impact. Vanaf september 2024 gaan doosjes met informatie over alles wat je als jonge vrouw moet weten over menstruatie in de verkoop. “We hebben het wel eens over de overgang, maar nog te weinig over de eerste overgang waar een vrouw doorheen gaat; de menarche fase. Oftewel; de eerste ongesteldheid.”

Waarom is kennis delen zo belangrijk?

“De nieuwe generatie vindt alles cringe, eng, spannend en jonge meiden willen niet over de veranderingen in hun lichaam praten. Er ligt een enorm taboe op menstruatie dat wordt doorgegeven van generatie op generatie.” Maar hoe verbreek je zo’n vastgeroest taboe? “Met kennis! Als een persoon kennis heeft over een onderwerp, dan praat diegene daar graag over.” Met dat idee wil Betterpad impact maken op een manier die aansluit bij de doelgroep. “Van straattaal tot trendy vormgeving.” Toen Suze zelf voor de eerste keer ongesteld werd, werd ze erg angstig. “We zijn de online-generatie; als we ergens een bultje ontdekken vertelt Google ons de meeste verontrustende verhalen. De toen 14-jarige Suze dacht dat ze een soa had.” Hoewel er ‘tig’ websites bestaan waar menstruatie tot op het kleinste detail uitgelegd wordt, kwam het bij haar niet binnen. “Ik was een jonge, zwaar dyslectische meid. Ik snapte er niks van en mijn ervaring was ook anders dan een ‘normale’ menstruatie. Ik ontwikkelde enkel schaamte.” Pas twee jaar geleden, op haar twintigste, durfde ze écht open te praten over haar menstruatie en zich daarin te verdiepen. “Het feit dat vrouwen vaak een tampon verstoppen in hun mouw of hun menstruatie afgekort ‘onnie’ noemen, zegt al zoveel. Een vagina wordt bijvoorbeeld vaak ‘poes’ genoemd; er bestaat weinig officiële duidelijkheid. Door erover te praten, ontdekte ik dat heel veel andere vrouwen ook moeite hadden met hun menstruatie. Dat wil ik voor de volgende generaties makkelijker maken.”

Wat zou je jongeren mee willen geven bij het maken van hun keuzes?

“Je hebt alle tijd, neem het niet zo serieus. Pelan pelan. Er zijn altijd mensen die je keuzes betwijfelen of zelfs afkeuren, maar je moet het zelf doen. Als het niks blijkt te zijn, kan je zo weer iets anders gaan doen. Maar probeer het sowieso! En dat doet Suze zelf met Betterpad.

Het maken van een studiekeuze is belangrijk. Je weet dat je een paar jaar met je studie bezig bent en dat het kan leiden naar een toekomstige werkomgeving. Je mag er dus best wat tijd in steken om de juiste keuze te maken. Maar hoe maak je de juiste keuze?

Hermien Miltenburg, Oudervoorlichter bij Wageningen University & Researc, adviseert je om de keuze ‘klein’ te maken. Op te delen in onderdelen: Wat, Waar, met je hart én met je hoofd. Zo kom je er vast wel uit en is het misschien niet zo ‘lastig’.

Lees haar artikel hier.


Ben jij bang om iets te missen? Er zijn ook zoveel leuke dingen om te doen: uitgaan, drankje doen…..Zeg je daarom nooit nee? Terwijl je soms eigenlijk gewoon even niets wil doen?
Redacteur Isis van @studententijd zocht uit waarom nee zeggen zo moeilijk is. Lees het hier.

Wist je dat ze

Matt LeBlanc, ook wel bekend als Joey Tribianni uit de hitserie Friends, is gestopt met zijn opleiding aan de universiteit?

Geboren in een gezin met een Frans-Canadese vader en een Italiaanse moeder ging hij na de middelbare school studeren aan de Wentworth Institute of Technology in Boston. Kort nadat hij begonnen was aan zijn 2e semester, stopte hij en besloot hij op zijn 17e te verhuizen naar de grote stad New York!

Matt was vastberaden om zijn carrière in de modellen wereld te vervullen, maar helaas werd hem verteld dat hij niet lang genoeg was om succesvol te worden. Op een dag was hij op een date met een meisje die hem meenam naar een auditie, waar hij de baan als acteur kreeg!

Hij verscheen in meerdere commercials en had kleine rollen in films. Het leek mooier aan de buitenkant dan dat het in realiteit was voor hem, want voor zijn grote succes van start ging had hij nog maar $11 op zijn bankaccount staan…

Gelukkig werd hij gecast als Joey Tribbiani in Friends en de rest is geschiedenis