Gefeliciteerd! Je diploma is binnen. En nu? Ineens is er geen lesrooster meer, geen deadlines en wel een hoop dingen om te regelen. Geen stress: deze praktische lijst helpt je op weg. Van DUO tot zorgverzekering, van je netwerk tot je eigen rust.

Wat moet je regelen na je afstuderen?

1. Uitschrijven bij DUO
Check je afstudeerdatum in Mijn DUO. Is die nog niet doorgegeven? Regel het zelf.
Vergeet ook niet: je studentenreisproduct moet je binnen 5 werkdagen stopzetten, anders krijg je een boete.

2. Studiefinanciering stopzetten
Kijk of je je lening, aanvullende beurs of studentenreisproduct nog moet stopzetten.
Sommige onderdelen worden automatisch omgezet als je een diploma hebt gehaald, check dit goed.

3. Je studieschuld
Je hoeft pas na twee jaar te beginnen met terugbetalen, maar je kunt nu al checken hoeveel je schuld is en wat de rente doet.
Tip: je mag ook vrijwillig alvast kleine bedragen aflossen.

4. Zorgverzekering updaten
Als je gaat werken, vervalt vaak je studentenkorting.
Vergelijk verzekeringen en kijk of je polis nog past bij je nieuwe situatie.

5. Inschrijving gemeente
Ga je verhuizen voor werk of stage? Geef je nieuwe adres binnen 5 dagen door aan de gemeente.

6. Toeslagen en belasting
Verandert je inkomen? Dan verandert vaak ook je recht op toeslagen zoals zorg- of huurtoeslag.
Geef dit altijd door via mijn.toeslagen.nl.

7. Werk zoeken of ondernemen
Schrijf je in bij een uitzendbureau, check jobboards of update je LinkedIn.
CV en motivatiebrief klaar? Of wil je ondernemen? Check dan de Kamer van Koophandel.

8. Netwerk bouwen
Bezoek alumni-events, netwerkborrels of vraag oud-docenten of stagebegeleiders om tips of introducties.

9. Inschrijven bij het UWV
Heb je (nog) geen werk? Dan kan inschrijving bij het UWV je helpen bij solliciteren of bij een WW-uitkering.

10. Neem de tijd voor jezelf
Je hoeft niet meteen alles te weten of kunnen. Gun jezelf rust. Reizen, bijbanen, oriënteren, het hoort er allemaal bij.

Klik hier voor meer.

Vlogger, DJ, ondernemer en moeder. Monica Geuze (30) is het allemaal en dat begon ooit met een vlogcamera in haar hand. Ze groeide de afgelopen jaren niet alleen online, maar vooral als mens. Ze hield haar koers, ook als anderen het even niet zien zitten.

“Je kúnt echt doen wat je leuk vindt als je blijft durven kiezen.”

Van onzeker meisje naar selfmade ondernemer

In haar tienerjaren is Monica vooral zoekende. Ze weet niet goed wat ze wil en voelt zich op school niet echt thuis. Maar als ze begint met vloggen, verandert er iets. Haar openheid, humor en gevoel voor stijl vallen op. En al snel groeit haar YouTube-kanaal uit tot een van de populairste van Nederland.

Toch laat Monica zich niet vastpinnen op één ding. Ze schrijft een boek, presenteert tv-programma’s, wordt DJ, lanceert een podcast en bouwt aan meerdere bedrijven. Van skincare tot kinderkleding: ze weet waar jongeren behoefte aan hebben en speelt daar op in.

Lees ook: Van 'nee' naar award: het verhaal van Esmeralda

Ondernemen zonder filter

Wat Monica sterk maakt, is haar durf om zichzelf te blijven. In een wereld vol meningen kiest zij ervoor om zichzelf te zijn. Ze praat open over haar struggles, laat zich zien als moeder én ondernemer, en blijft trouw aan haar gevoel. Haar advies aan jongeren: “Zorg dat je de keuzes maakt die bij jóu passen. Ook als dat spannend is.”

Lees ook: De belangrijke carrièrekeuze van Marissa

Geen rechte lijn

Monica’s pad laat zien dat je niet in één rechte lijn hoeft te groeien. Dat je fouten mag maken. En dat je je carrière zelf vorm mag geven, op jouw tempo, met jouw waarden. Juist dat is een boodschap die jongeren vandaag nodig hebben.

Meer verhalen die je inspireren om je eigen pad te volgen? Klik hier.

Wat als jouw familiebedrijf al sinds 1621 bestaat? Voor bakker Rick Verkerk (38) is dat de realiteit. Als tiende generatie van Bakkerij Verkerk in De Meern staat hij elke ochtend om vijf uur op, samen met zijn vader Kees (71). Niet omdat het moet, maar omdat hij het wil: "Ik vind dit gewoon het mooiste werk dat er is."

De bakkerij is het oudste nog actieve familiebedrijf van Nederland. De Ondernemer schreef er een mooi portret over. Wat begon als een eenvoudige dorpsbakker groeide in vier eeuwen uit tot een moderne onderneming met twee winkels en 28 medewerkers. Het geheim zit 'm niet in groei of winst, maar in liefde voor het vak, slimme keuzes maken en durven veranderen.

Brood bakken om vijf uur, ondernemen 24/7

Rick begint zijn dag net na vijven. Brood maken, winkels bevoorraden, vergaderen, administratie. Om tien uur ’s avonds gaat het licht uit. Dankzij slimme innovaties - zoals gekoelde rem-rijskasten die het deeg ‘s nachts laten rijzen – hoeven ze niet meer om twee uur ‘s nachts te beginnen.

“Zonder passie houd je dit vak niet vol. Ik doe dit omdat ik het wil, niet omdat het moest.”

Geen vanzelfsprekendheid

Rick werd nooit gepusht om de zaak over te nemen. “Als je het niet leuk vindt, moet je het niet doen,” zeiden zijn ouders. Toch wist hij het altijd al: hij wilde bakker worden. Hij begon als schoonmaker op zijn twaalfde en leerde het vak van onderaf. Zijn zus werkt inmiddels als filiaalmanager, maar eigenaarschap? Dat hoeft van haar niet. “Twee kapiteins op een schip werkt niet.”

Blijven investeren, maar wel doordacht

Bakker Verkerk investeert alleen als het financieel kan. “Zuinigheid klinkt negatief, maar het is gewoon slim ondernemen,” zegt Rick. Of het nu om een nieuwe oven of verpakkingen gaat: alles wordt afgewogen op rendement en werkplezier. De overname van zijn vader verliep in fases, met hulp van fiscalisten. Grote veranderingen? Die blijven beperkt. “Soms pas je een recept aan of verander je de winkelinrichting, maar de basis blijft.”

Klein blijven met een groot hart

Met twee winkels en 28 medewerkers is Rick tevreden. Groeien om het groeien is geen doel. “Dan zou ik alleen nog maar op kantoor zitten. Nu ken ik iedereen bij naam en weet ik wat er speelt.” Toch innoveert hij continu: als eerste in Nederland introduceerde de bakkerij in 2001 semi-zelfbediening. Vandaag verkoopt hij ook granola, focaccia’s en voorgebakken broden die weken houdbaar zijn.

En de elfde generatie?

Rick heeft een dochter van zes en een zoontje van nog geen jaar. Of zij de elfde generatie worden? “Dat zien we dan wel. Als ze het niet willen, is dat prima. Maar als je het leuk vindt, is dit het mooiste vak dat er is.”

Lees het hele artikel hier op De Ondernemer!

Meer inspirerende verhalen lezen? Klik hier.

Te vaak wordt horeca nog gezien als ‘iets voor erbij’. Maar wie beter kijkt, ziet een sector vol kansen. In Amsterdam stijgt het aantal aanmeldingen voor hospitality-opleidingen, en dat is geen toeval. Steeds meer jongeren ontdekken dat werken in de horeca méér is dan borden lopen of bedden opmaken: het is een vak.

Werken én leren met perspectief

Stichting House of Hospitality brengt mbo-scholen, bedrijven én de gemeente Amsterdam samen. Het doel? Jongeren duurzaam opleiden tot hospitality-professionals. Denk aan stageplaatsen met goede begeleiding, eerlijke vergoedingen én doorgroeikansen. Hotels, restaurants en facilitaire dienstverleners werken mee aan een nieuwe standaard in gastvrij werk.

Lees ook: Waarom stagevergoeding géén extraatje is, maar noodzaak

Het #HospitalityPact in de praktijk

Met het Hospitality Pact wordt ingezet op betere arbeidsvoorwaarden, praktijkgerichte scholing en gezamenlijke verantwoordelijkheid voor de toekomst van de sector. Denk aan leerplekken bij gerenommeerde hotels, maatwerkopleidingen en begeleiding voor jongeren die op latere leeftijd alsnog kiezen voor hospitality.

De gemeente Amsterdam, onder leiding van wethouder Sofyan Mbarki, steunt dit initiatief. Want goed geschoolde vakmensen zijn onmisbaar voor een bloeiende wereldstad.

Lees ook: Wat leren studenten van een stage in de zorg? (Spoiler: veel.)

Gastvrijheid als kracht

Toerisme groeit weer. Hotels zitten voller. En ook binnen de stad is gastvrijheid hard nodig, in zorg, events, sport en onderwijs. Hospitality is mensenwerk, en juist daarom zo waardevol. Jongeren die kiezen voor deze richting, kiezen niet voor ‘bijverdienen’, maar voor impact.

Verschil maken in kleine momenten

We hebben méér nodig dan alleen mensen met kennis. We hebben mensen nodig die snappen wat gastvrijheid betekent. Die verschil maken in kleine momenten. Die sfeer neerzetten, rust brengen, en iedereen zich welkom laten voelen.

Daar zit vakmanschap in.

Klik hier voor meer.

Ben jij jong, creatief en zit je vol ideeën? In Gouda is er nog geld beschikbaar voor jongeren die hun culturele plannen willen realiseren. De Impuls-pot Cultuur is speciaal bedoeld voor jongeren tussen de 14 en 27 jaar met een goed idee dat Gouda cultureel verrijkt.

Denk aan een expositie, theatervoorstelling, workshopreeks, spoken word-event of kunstzinnige actie in de stad.

Wat je idee ook is, als het maar lef, originaliteit en verbinding laat zien. Maak kans op financiële steun én begeleiding bij de uitvoering. De enige voorwaarde? Je idee draagt bij aan de culturele levendigheid van Gouda en je bent bereid om het uit te voeren.

Vorige projecten waren o.a. een jongerenpodcast, streetart en een dansperformance in de openbare ruimte. En het mooie: er is nog budget over.

Dus: heb jij een plan waarmee je iets bijzonders neerzet in Gouda? Laat je stem horen, toon je talent en vraag een bijdrage aan via Cultuurhuis Garenspinnerij.

Lees ook: Melanie Ryan over jezelf durven zijn op het podium

Meer info en aanvragen via: zogouds.nl

Michelle Haagmans (27) en Fleur Huijs (26) zagen er op papier succesvol uit. Ze hadden een juridische carrière, droegen nette pakken, voerden serieuze gesprekken. Maar iets klopte niet. “Geen enkel vrouwenpak voelde écht goed,” zegt Michelle. “Ze zaten niet lekker, gaven geen kracht. Terwijl een pak juist dat zou moeten doen.”

Het gevoel van ongemak groeide uit tot een idee, en dat idee werd WMNSUIT: een kledingmerk voor vrouwenpakken die wél goed zitten. Gemaakt van 100% wol, met aandacht voor pasvorm en uitstraling. Geen fast fashion, maar duurzame mode voor vrouwen die zich willen laten zien.

Van frustratie naar creatie

Fleur: “We kwamen uit een wereld waarin alles draait om presteren. Maar in al die vergaderingen, rechtszalen en deals misten we iets persoonlijks. Een pak waarin je je krachtig én jezelf voelt.” De twee besloten hun toga in te ruilen voor iets anders: een naaimachine, schetsboek en een ondernemersplan.

Wat begon met zelf experimenteren – het juiste materiaal zoeken, pasvormen testen – groeide uit tot een bekend en merk. Ze openden een pop-up store, leerden ondernemen door te dóén en bouwen nu aan een community van vrouwen die zich herkennen in hun verhaal.

Waarom doen ze wat ze doen?

Michelle: “Omdat kleding meer is dan stof. Het gaat over hoe je je voelt, wat je uitstraalt. We willen vrouwen helpen om met zelfvertrouwen de wereld in te stappen.”

Fleur vult aan: “We maken geen pakken voor iedereen. We maken pakken voor vrouwen die weten wie ze zijn of dat nog aan het ontdekken zijn. Die zich niet willen aanpassen aan hoe het hoort, maar willen kiezen wat bij hén past.”

Wil je meer lezen over Michelle en Fleur?

Klik hier voor een uitgebreid interview van De Ondernemer of kijk zelf op de website van Wmnsuit.

Wij geloven in de kracht van uitzonderingen, daarom delen we op ons platform Waarom Doe Je Wat Je Doet vaker inspirerende verhalen van deze 'uitzonderingen'. We willen jongeren aanmoedigen om hun eigen pad te kiezen, ook als dat pad nét even anders loopt. Vandaar dat we ook graag samenwerken met partners zoals Dyslexie in Bedrijf, waar Bianca Ranzijn laat zien dat dyslexie geen beperking is, maar een vorm van neurodiversiteit die unieke talenten met zich meebrengt.

In dit artikel delen we Bianca’s inzichten over dyslexie, anders denken en de waarde van jouw manier van zijn.

Dyslexie is geen 'fout'

Bianca legt uit: "Dyslexie wordt nog vaak gezien als een leerprobleem, een beperking. Iets wat 'verholpen' moet worden. Maar wat als we het anders bekijken? Wat als dyslexie juist een andere manier van denken is die de wereld hard nodig heeft?

Als je dyslectisch bent, werkt je brein simpelweg anders. Je denkt razendsnel in beelden. Je ziet verbanden die anderen missen. Je bedenkt creatieve oplossingen waar nog niemand aan gedacht heeft. Dat is geen tekortkoming, maar een kracht! Alleen komt die kracht pas tot zijn recht als je je veilig, gezien en begrepen voelt.

Veel jongeren met dyslexie lopen niet vast op de spellingregels. Ze lopen vast op hoe ze worden behandeld. Op het gevoel dat ze niet passen binnen het systeem. En laten we eerlijk zijn: als je jarenlang vooral op je fouten wordt gewezen, dan doet dat wat met je zelfvertrouwen.

Daarom is het belangrijk dat je jezelf leert kennen. Dat je ontdekt waar jij goed in bent, en hoe je die kwaliteiten vaker kunt inzetten. In plaats van de vraag "Waarom lukt dit mij niet?", stel jezelf eens "Waar ben ik wél goed in?" En: "Hoe kan ik dat meer gebruiken?""

Wat is eigenlijk ‘normaal’?

"We hebben het vaak over wat mensen met dyslexie minder goed kunnen. Maar wat kunnen 'normale mensen' eigenlijk minder goed? Omdat de meerderheid bepaalt wat ‘normaal’ is, vallen hun mindere kanten niet op. Denk aan mensen die moeite hebben om flexibel te denken, of die alles stap voor stap willen doen en daardoor minder goed reageren op onverwachte situaties.

Iedereen heeft sterke en minder sterke kanten. Maar bij mensen met neurodiversiteit krijgen de zwakke punten vaak een label, of worden gezien als stoornis, terwijl hun talenten onderbelicht blijven. Dat wringt en kan frustreren."

Van anders naar aanvullend

"Wat nou als we elkaars kwaliteiten meer zouden zien? Elkaar aanvullen in plaats van aanpassen? Dan ontstaat er ruimte om samen te groeien: op school, op het werk en in de samenleving.
Want niemand is meer of minder dan een ander. Jij bent oké zoals je bent en jouw manier van denken is waardevol."


Wil je ontdekken hoe jouw brein werkt? Of in gesprek met anderen die net als jij anders denken? Bianca Ranzijn van Dyslexie in Bedrijf geeft inspiratiesessies over dyslexie en neurodiversiteit met humor, herkenning en ruimte voor jouw verhaal. Geen oordeel, wél inzicht.

👉 Lees hier meer over Dyslexie in Bedrijf
👉 Schrijf je in voor de volgende inspiratiesessies in april en mei!

George Emile Tokaya heeft een internationale managementrol bij Philips. Zijn inspirerende verhaal laat zien hoe belangrijk het is om je eigen pad te volgen, ook als dat niet altijd vanzelf gaat. In gesprek met Bianca Ranzijn (Dyslexie in Bedrijf) deelt hij zijn ervaringen met dyslexie, zijn zoektocht naar zingeving in zijn werk, en zijn boodschap aan jongeren die nog aan het begin van hun loopbaan staan. 

Hoe ben je gekomen waar je nu bent? 
“Ik groeide op in een klein dorp in Noord-Groningen. Daar waren weinig voorzieningen, dus ik moest van jongs af aan zelf initiatief nemen. Die mentaliteit, zelf bedenken hoe je ergens komt als niet alles voorhanden is, heb ik altijd behouden. Ik was als kind al nieuwsgierig naar techniek en mensen. Wiskunde ging me goed af, maar taal was lastig. Op de basisschool werden dictees eindeloos herhaald als je fouten maakte. Dat frustreerde me enorm.” 

“Pas op de middelbare school werd ontdekt dat ik dyslexie heb. Toen vielen veel puzzelstukjes op hun plek. Ik kreeg remedial teaching en leerde ‘leren’. Niet blijven hangen in één woord, maar doorgaan. Gestructureerd leren, werken met pauzes, en slim herhalen. De vergeetcurve van Ebbinghaus vond ik fascinerend, het hielp me echt vooruit.” 

George Emile geeft daarmee een bruikbare tip aan jongeren: “je hoeft het niet alleen te kunnen. Zeker in de eerste jaren heb je steun nodig van iemand die jou serieus neemt en je ziet: een ouder, leraar, mentor. Dat ben je zelf nog niet, en dat is oké. Zonder mijn ouders had ik dit nooit gekund.” 

Wat betekende die diagnose dyslexie voor jou? 
“Dyslexie is een spectrum, en ik heb geluk gehad met een relatief milde vorm én steun vanuit mijn omgeving. Toch moest ik me vaak extra inspannen voor beperkt resultaat. Voor frans heb ik vier keer zo hard geleerd als klasgenoten, met dan alsnog een 5,5 als resultaat. Dat moet je accepteren, en dat is niet makkelijk. Maar het heeft me ook een enorme ‘can do’-mentaliteit gebracht. Welke uitdaging is dan nog te groot?” 

“Ik weet nu: je hoeft niet te voldoen aan een standaard. Het is belangrijk om goed na te denken over wat bij je past. Het beeld dat de maatschappij heeft van succes hoeft niet overeen te komen met het beeld wat jijzelf hebt. Er zijn heel veel manieren om te komen waar je wil zijn. Hoe cliché dat ook klinkt, het is echt waar. Ondernemerschap, of een rol waarin je zelf vorm kunt geven aan je werk, past dan vaak beter. Je mag loskomen van structuren die niet bij je passen. En als je jezelf accepteert zoals je bent, ontstaat er ruimte om je sterke kanten te benutten.”  

Wat maakt neurodiversiteit op de werkvloer belangrijk? 
“Het besef dat iedereen anders werkt, is cruciaal. Het is lastig om je echt in een ander in te leven, maar neurodiversiteit dwingt ons dat wel te doen. Communicatie is daarin alles. Toen ik bij Philips begon, merkte ik hoe belangrijk het is om gestructureerd te kunnen communiceren. Daar heb ik veel tijd en energie in gestoken. Inmiddels vinden mensen dat een van mijn sterke punten, terwijl het me vroeger juist veel moeite kostte.” 

Waarom heb je voor je huidige baan gekozen? 
“Ik wilde dicht bij de klant zitten en ideeën verwezenlijken die voor een eindgebruiker en klant bruikbaar zijn. Gezondheidszorg vind ik waardevol, en Philips is bovendien een Nederlands bedrijf. Dat voelde goed. Binnen Philips ben ik begonnen aan de technische kant, maar ik verander ongeveer elke drie jaar van rol. Zo leer ik het hele systeem van een organisatie begrijpen. Ik ben een generalist met voldoende diepgang, dat past bij me.” 

Je won in 2024 de Young Captain Award. Wat betekent dat voor je en welke keuzes maak je nu anders? 
“De prijs voelt als een mooie externe bevestiging. Niet dat ik ineens anders ben, maar het is wel bijzonder dat mensen uit het bedrijfsleven, overheid, consultancy en de wetenschap zeggen: ‘Wij zien iets in jou’. Bevestiging is belangrijk, ook als volwassene. En voor mensen met dyslexie, die kunnen worstelen met onzekerheid, is het extra waardevol. Ik ben er trots op. Zoals mijn vader bij mijn afstuderen al zei: ‘You did it your way.’” 

Wat wil je jongeren meegeven die voor belangrijke keuzes staan? 
“Accepteer dat je niet perfect bent. Dat is niemand. Durf om hulp te vragen, dat is een vaardigheid. Focus op wat wél goed gaat, en gebruik die energie om te groeien op andere vlakken. En wees je bewust van je ‘locus of control’: bepaal zelf hoe je met situaties omgaat. Soms gaat iets niet zoals je wilt, maar het leven is niet lineair. Morgen kan alles anders zijn.” 

“Als je nieuwsgierig bent: ga ervoor! Maak die keuze, verken wat bij je past. En als het toch niet blijkt te kloppen, is het nog steeds een waardevolle ervaring. Geef jezelf de tijd, en wees eerlijk: vind je het echt niet leuk, of kun je het gewoon nog niet? Dat zijn twee heel verschillende dingen.” 

Tot slot: wat is een goede manier voor jou om je succes te vergroten in je werk? 
“Succes is voor mij breder dan alleen werk. Het gaat over je hele leven. Op dit moment probeer ik werk en gezinsleven goed te combineren. We hebben een jong kind en er komt er nog één aan. Dat vraagt veel, balans is essentieel om goed te kunnen functioneren, ook op je werk.” 

“Je moet je eigen definitie van succes durven vormen. Niet vergelijken met anderen, niet meten aan een maatschappelijke standaard. Ik heb bijvoorbeeld voor het eerst een halve marathon gelopen. Mijn tijd was niet indrukwekkend, maar ik heb het gedaan en ik ben er trots op! Dáár zit voor mij succes in: iets proberen, doorzetten en het op jouw manier doen. Het hoeft niet groots of perfect te zijn, als het maar klopt met wie jij bent.” 

“Succes is persoonlijk. Het begint met de vraag: waar ben ik begonnen, en waar wil ik naartoe? Als je die vraag eerlijk beantwoordt, kun je je eigen koers bepalen, en dat is misschien wel het mooiste succes dat er is.” 

Dit interview met George Emile Tokaya, Commercial Category Leader bij Philips, is afgenomen door Bianca Ranzijn van Dyslexie in Bedrijf. Wil je meer weten over Dyslexie in Bedrijf of over hoe neurodiversiteit (zoals ADHD, dyslexie of autisme) op de werkvloer positief ingezet kan worden? Kijk dan hier of op www.dyslexieinbedrijf.nl voor meer informatie, inspiratie en ondersteuning.

Als de NS staakt, laten deze studenten het OV niet stilstaan.

Daan Ykema (24) en Michael Hilhorst (25), twee studenten uit Utrecht, nemen het initiatief om vrijdag gratis pendelbussen in te zetten tussen Utrecht en Amsterdam. Terwijl het treinverkeer platligt door de staking, zorgen zij dat mensen alsnog op hun bestemming komen. “We dachten: waarom zouden wij die taak niet gewoon overnemen, al is het maar voor één dag?”

Jong en ondernemend

Met een paar telefoontjes en veel regelwerk zetten Daan en Michael een compleet reisschema op. Ze regelen bussen, communiceren via social media en houden alles bij op hun eigen website. Zonder winstoogmerk, puur om iets bij te dragen. Ze krijgen steun van vrienden, busbedrijven en andere jongeren die meehelpen.

Lees ook: Van ‘nee’ naar impact: Esmeralda over volhouden na afwijzing

Waarom dit ertoe doet

Jongeren worden vaak gezien als consument van systemen. Maar Daan en Michael laten zien dat je ook zélf een systeem kunt bouwen, al is het maar tijdelijk.
Ze denken niet in beperkingen, maar in oplossingen. En ze doen het voor anderen, niet voor zichzelf.

Lees ook: Zorgen in beeld: hoe studenten leren zorgen in de praktijk

Ze maken één dag verschil. Maar misschien wel een wereld van verschil voor iemand die zonder hen vastzit.

Op haar zestiende voelde Charlie Ter Burg zich mentaal en fysiek uitgeput. Ze stopte met school en ging op zoek naar iets waar ze gelukkig van zou worden. Tijdens een bijbaan in een koffiezaak begon ze uit verveling de Zweedse kaneelbroodjes van haar oma te bakken. Deze vielen in de smaak, en al snel verkocht ze ze in de zaak.

Geïnspireerd door het succes en haar Zweedse roots, besloot Charlie haar profielwerkstuk te wijden aan het opzetten van een eigen café. Hoewel ze het werkstuk nooit inleverde, ontdekte ze een passie voor ondernemen. Ze volgde lessen aan de Ondernemersschool van Qredits en begon recepten te testen uit het oude receptenboekje van haar moeder. Dit leidde tot de oprichting van Charlie’s Fika, een bakkerij geïnspireerd op het Zweedse gebruik 'fika': een moment voor koffie en iets lekkers.

Charlie begon vanuit huis met bakken, maar haar lekkernijen werden al snel populair. Een ijssalon-eigenaar, wiens dochter haar kaneelbroodjes had geproefd, bood haar een ruimte aan in zijn zaak. Binnen drie weken had ze haar eigen café in de achterzijde van de ijssalon. Haar 'kanelbullar' (kaneelbroodjes) en 'hasselnöts topp' (hazelnoot-meringue koekjes) zijn favoriet bij klanten.

Tips en lessen van Charlie

Lees hier het hele artikel van de Ondernemer