Op haar veertiende werd Aysel Disbudak uitgehuwelijkt. Op haar zestiende opnieuw. Terwijl andere meisjes droomden, vocht zij om te overleven. Ze werd tienermoeder, zorgde alleen voor haar drie kinderen én haar gehandicapte broer. Geweld, armoede en onderdrukking maakten haar leven tot een gevangenis zonder tralies. Toch brak ze niet.

Uit pijn groeide kracht en uit wanhoop een missie. Aysel besloot haar stem te gebruiken voor wie er geen heeft. Ze richtte een zorginstelling op die twintig jaar lang een veilige plek bood aan mensen in kwetsbare posities. Inmiddels is ze adviseur in zorgvastgoed, auteur en werd ze in 2006 uitgeroepen tot Zakenvrouw van het Jaar.

In haar boek (G)een echte Fatima vertelt Aysel openhartig over haar leven tussen twee culturen, over femicide, onrecht en verlies – maar vooral over veerkracht, hoop en vrijheid. De vernieuwde uitgave bevat QR-codes met filmfragmenten die haar verhaal tot leven brengen.

Wat kun je leren van Aysel?

(G)een echte Fatima is meer dan een levensverhaal, maar een krachtig pleidooi voor gelijkwaardigheid, moed en zelfbeschikking. Een boek dat je stil maakt, maar ook laat opstaan.

📚 Meer weten? Bezoek www.geenechtefatima.nl

Wil je meer boekentips? Klik hier!

Wat doe je als je werkt in een omgeving waar bevelen en discipline de toon zetten, maar jij voelt dat het ook anders kan? Elanor Boekholt-O’Sullivan brak door in een mannenwereld, niet door harder te schreeuwen, maar door aandacht, rust en kwetsbaarheid te laten zien.

Op haar achttiende stapte ze zonder middelbareschooldiploma het leger in. Meer dan 30 jaar later is ze de hoogste vrouw bij Defensie: luitenant-generaal, plaatsvervangend directeur-generaal beleid, en Topvrouw van het Jaar 2023. In haar boek Gewapend met gevoel deelt ze openhartig haar belangrijkste lessen over leiderschap.

Verandering begint voor Elanor niet met strategie, maar met aanwezigheid. Door te blijven staan waar het schuurt, zichtbaar en benaderbaar. Ze gelooft dat kwetsbaarheid geen teken van zwakte is, maar een uitnodiging om samen te leren. En dat onzichtbaar leiderschap – het werk dat niemand ziet maar alles draaiende houdt – vaak de grootste kracht is.

Nieuwsgierigheid in plaats van controle

Wat haar onderscheidt, is haar vermogen om te leiden vanuit nieuwsgierigheid in plaats van controle. Ze stelt vragen, luistert echt en geeft ruimte aan anderen om mee te denken. Ze ontdekte dat echte loyaliteit niet betekent dat je zwijgt, maar dat je verantwoordelijkheid neemt – ook als dat ongemakkelijk is. Zo bouwt ze stap voor stap aan een organisatie waarin verschillen niet worden weggepoetst, maar juist gewaardeerd.

Boekholt-O’Sullivan ziet introversie als een kwaliteit, niet als een beperking. Rust, reflectie en het vermogen om patronen te zien maken een team sterker dan volume of bravoure. ‘Echt leiderschap herken je niet aan het volume van de stem,’ zegt ze, ‘maar aan de manier waarop resultaat wordt bereikt – en blijft bestaan.’

Wie haar hoort spreken, voelt het meteen: dit is iemand die niet past in het systeem, maar het systeem langzaam verandert. Van binnenuit.

Wil je het gehele interview met Elanor lezen op MT/Sprout? Klik hier!

📖 Lees hier onze eerdere #BOEKENTIP over Gewapend met gevoel.

Frans van Leeuwen weet hoe het voelt om vast te lopen in je eigen prestatiedrang. De oprichter van Ik ben de baas had ooit een druk, succesvol leven - tot hij letterlijk stilviel. Een zware burn-out dwong hem om alles opnieuw te bekijken. Zijn conclusie? We nemen onszelf veel te serieus.

Frans groeide op in Culemborg, haalde kattenkwaad uit, belandde in het speciaal onderwijs en bouwde uiteindelijk een bloeiend bedrijf op. Maar ergens onderweg raakte hij het contact met zijn speelse kant kwijt. “Ik wilde het perfecte leven leiden,” vertelde hij in een interview met het AD. “Tot ik mezelf volledig voorbijliep.”

Wat hem er weer bovenop hielp, was iets verrassends simpels: aankloten. “Even niks nuttigs doen. Een grap uithalen. Gewoon wat rommelen in de tuin. Dat soort momenten gaven me lucht.”

Volgens Frans presteren we allemaal te veel. “We trainen, we plannen, we willen beter zijn, maar vergeten dat ontspanning óók productief is. Juist als je even niets moet, ontstaan de beste ideeën.”

Zijn motto?
"Laat het los om in alles te presteren en neem jezelf niet zo serieus."

Met humor en zelfspot vertelt hij in zijn boek Aankloten: kloot jezelf succesvol over zijn lessen, blunders en inzichten. Het is een pleidooi om meer te spelen, meer te lachen – en te accepteren dat het leven niet perfect hoeft te zijn.

Lees hier de #BOEKENTIP over zijn boek Aankloten en ontdek hoe aankloten jouw nieuwe superkracht kan worden.

Altijd bezig met beter worden, harder werken en doelen halen? Dan is Aankloten precies het boek dat je nodig hebt! Business coach Frans van Leeuwen laat zien waarom ontspanning, humor en falen minstens zo belangrijk zijn als succes.

Na zijn eigen zware burn-out ontdekte hij dat juist ‘aanrommelen’ hem weer energie gaf. In zijn boek Aankloten: kloot jezelf succesvol deelt hij zijn ervaringen, interviews met andere succesvolle 'aankloters' en verhalen van historische figuren die ook vooral níét alles onder controle hadden.

Frans leert je:

Een nuchter, geestig en verfrissend boek dat afrekent met prestatiedwang. Want soms bereik je meer door even helemaal niks te moeten.

Lees ook dit artikel over Frans van Leeuwen waarin we zijn lessen op een rijtje zetten: wat leerde hij zelf van 'aankloten' en hoe veranderde dat zijn leven?

📌 Wil je meer boekentips? Klik hier!

Wat betekent het om écht ergens thuis te zijn? In zijn openhartige autobiografie Thuis blikt Ahmed Aboutaleb (1961) terug op zijn bijzondere levensverhaal – van zijn jeugd in Marokko tot zijn jaren als burgemeester van Rotterdam.

Als vijftienjarige komt hij naar Nederland met één duidelijk doel: meedoen. Hij leert de taal, werkt hard, en bouwt stap voor stap aan een toekomst. Van lts-leerling tot journalist, van ambtenaar tot staatssecretaris, en uiteindelijk burgemeester: zijn pad is er één van doorzettingsvermogen, geloof in gelijke kansen en dienstbaarheid aan de samenleving.

Aboutaleb vertelt niet alleen over de hoogtepunten, maar ook over de momenten van twijfel, kritiek en strijd. Juist daarin schuilt zijn kracht: een oprechte zoektocht naar verbinding, rechtvaardigheid en wat het betekent om samen een ‘wij-samenleving’ te vormen.

Thuis is een inspirerende autobiografie van een man die bruggen bouwt tussen werelden – en laat zien dat ‘thuis’ niet altijd een plek is, maar een houding.

🎧 Luister ook naar het mooie interview met Aboutaleb in gesprek met Ellen Deckwitz in de podcast Nooit Meer Slapen: Ahmed Aboutaleb – bestuurder en politicus.

Wil je meer boekentips? Klik hier!

Misschien herken je het wel: je zegt altijd ‘ja’, neemt zonder aarzelen extra werk op je schouders en staat voortdurend klaar voor anderen. Het voelt sociaal, loyaal en behulpzaam – maar ondertussen loop je zelf steeds verder leeg. Pleasen klinkt onschuldig, maar de gevolgen zijn dat allerminst. MT/Sprout publiceerde recentelijk een artikel over de gevolgen van dit gedrag.

Wat is pleasen eigenlijk?

Pleasers hebben vaak een aangeboren talent voor empathie en hulpvaardigheid. Dat zijn mooie eigenschappen, maar zodra je ze structureel tegen jezelf keert, kunnen ze een valkuil worden. Je agenda raakt overvol, je batterij laadt niet meer op en je loopt constant achter de feiten aan. Uiteindelijk kun je er doodmoe, chagrijnig of zelfs ziek van worden.

Arbeids- en gezondheidspsycholoog Saskia de Bel ziet in haar praktijk dat wel zeven op de tien mensen zichzelf in meer of mindere mate herkennen als pleaser. Vaak omdat ze bang zijn om afgewezen te worden of anderen teleur te stellen. Ze noemt het ook wel de ‘u-vraagt-wij-draaien-houding’: altijd klaarstaan, ongeacht je eigen behoefte.

Slavendrijver van jezelf

Maar wat maakt pleasen zo uitputtend? Pleasers vullen voortdurend in wat anderen zouden willen en leggen de lat voor zichzelf extreem hoog. Je bent streng voor jezelf, vindt al snel dat je tekortschiet en gaat nog harder je best doen. Voor je het weet ben je een slavendrijver van jezelf geworden.

Het goede nieuws: pleasen is aangeleerd gedrag, en je kunt het dus ook 'ontleren'. Door stil te staan bij wat jij wilt, vaker ‘nee’ te zeggen en je eigen grenzen te bewaken, pak je stukje bij beetje de regie terug.

Evenwichtskunstenaar worden

Saskia de Bel spreekt van evenwichtskunstenaars: mensen die hun eigen wensen en gevoelens serieus nemen, zich durven uitspreken en tegelijk ook ruimte laten voor anderen. Het ontwikkelen van die balans is een proces – alsof je een spier traint. Hoe vaker je oefent, hoe natuurlijker het wordt.

Praktische tips om vandaag nog mee te beginnen:

Meer lezen?

Wil je dieper ingaan op dit thema en leren hoe je stap voor stap stopt met pleasen? Lees dan onze #BOEKENTIP over De perfecte pleaser van Saskia de Bel.

Ben jij altijd bezig om het anderen naar de zin te maken, verantwoordelijkheden op je te nemen en aardig gevonden te willen worden? In De perfecte pleaser legt arbeids- en gezondheidspsycholoog Saskia de Bel uit waarom pleasen zo uitputtend kan zijn en hoe je ermee stopt.

Pleasen lijkt soms onschuldig, maar wie altijd automatisch ‘ja’ zegt, betaalt daar vaak een hoge prijs voor: een propvolle agenda, stress en een batterij die niet meer oplaadt. Saskia laat zien dat pleasen geen aangeboren eigenschap is, maar aangeleerd gedrag dat je stap voor stap kunt afleren. Ze leert je grenzen stellen, jezelf ‘ondertitelen’ en op een respectvolle manier nee zeggen. Zo ontwikkel je meer persoonlijke autonomie en kun je een evenwichtskunstenaar worden; iemand die goed voor zichzelf zorgt, grenzen stelt en ruimte laat voor de ander.

Saskia biedt een concrete methode om jezelf beter te begrijpen en om te leren meer vanuit je eigen kracht te leven. Daarbij gebruikt ze vier herkenbare gedragstypen - de pleaser, solist, bulldozer en klager - en geeft ze handvatten om patronen te doorbreken.

In dit boek legt de psycholoog uit hoe je:

Kortom, een inspirerend boek voor iedereen die merkt dat het zorgen voor anderen soms ten koste gaat van zichzelf!

📌 Wil je meer weten over pleasen en waarom het zo moeilijk is om ermee te stoppen? Lees hier meer: https://waaromdoejewatjedoet.nl/altijd-ja-zeggen-put-je-uit-stop-met-pleasen/

Meer boekentips? Klik hier.

YES! Een nieuw boek van Francine Oomen in de HOI (Hoe Overleef Ik)-serie! Voor iedereen die in zijn tienerjaren opgroeide met de boeken van Francine, is er nu voor hun twintigerjaren (of misschien ouder…) een nieuwe trilogie. Na Hoe overleef ik alles wat ik niemand vertel? is er nu deel twee: Hoe overleef ik alles wat anders gaat dan gedacht?

In dit deel lees je hoe het verdergaat met Rosa en haar vrienden. Ze wonen in hun eigen paradijs in Portugal – de Geheime Tuin – maar feestjes kunnen niet voor altijd duren. Liefde, vriendschap en keuzes maken staan opnieuw centraal. Wat doe je als het leven niet gaat zoals je had verwacht?

"Je hoopt iets, je verwacht iets, je droomt ergens van,
maar wat doe je als alles anders gaat dan gedacht?
Beschouw je een crisis als een ramp of als een kans?
Geef je op of ga je door?
En als je doorgaat, hoe dan?"

Francine Oomen laat je opnieuw lachen, voelen en nadenken. Over patronen doorbreken, jezelf leren kennen en het avontuur van volwassen worden. Herkenbaar, eerlijk en geschreven in de vertrouwde dagboekstijl.

Een must-read voor oude én nieuwe Hoe overleef ik-fans!

Na het succes van Socrates op sneakers komt theatermaker en praktisch filosoof Elke Wiss met een nieuw boek: Even tussen mij en mij. Haar vorige boek draaide om het stellen van betere vragen in gesprek met anderen, maar in dit werk richt ze zich naar binnen. Ze helpt je je eigen denkpatronen te onderzoeken en eerlijker, scherper en preciezer te denken.

Herken je dit? Je twijfelt eindeloos, je piekert je suf, of je merkt dat veel van je meningen niet echt van jezelf lijken. Niet zo vreemd: ons denken zit vaak vol aannames en ingesleten vooronderstellingen die we nooit hebben onderzocht.

Met Elke Wiss leer je met Even tussen mij en mij:

In een wereld vol snelle meningen en instant-adviezen leer je met dit boek weer zélf denken. Geen oppervlakkig gemijmer of 'zweverige' zelfhulp, maar denkgereedschappen om je eigen aannames te onderzoeken en jezelf betere vragen te stellen. Wanneer je helder denkt, kun je jezelf steeds opnieuw uitvinden. Weten wie je bent, waar je voor staat en wat je te doen hebt in deze gekke, snel veranderende wereld - dát is vrijheid.

Wil je meer boekentips? Klik hier!

Op 16 september 2025 overleed Joke Bruijs op 73-jarige leeftijd. Ze was zangeres, actrice en presentatrice, maar bovenal een vrouw die zich met hart en ziel inzette voor haar vak en voor haar stad. In Rotterdam begon haar carrière, en daar bleef ook altijd haar hart liggen.

Van The Spitfires tot de VARA

Joke stond al op jonge leeftijd op het podium. Ze was dertien toen ze zich aansloot bij The Spitfires, een Rotterdamse popgroep waarmee ze voor het eerst landelijke aandacht kreeg. Niet veel later werd ze zangeres bij verschillende radio-orkesten van de VARA. Haar warme stem en muzikale talent maakten haar geliefd bij een breed publiek.

Theater, televisie en de magie van samenwerking

In de jaren ’70 en ’80 stond Bruijs vaak samen op het podium met komiek Jan Blaaser. Later volgden De Mounties, Ome Willem, en een indrukwekkende reeks televisieoptredens. Haar samenwerking met Gerard Cox, haar ex-man, bleek bijzonder krachtig. In de tv-serie Toen was geluk heel gewoon vertolken ze jarenlang het echtpaar Kooiman. De herkenbare chemie tussen hen werd een vaste waarde op de Nederlandse televisie en vond zelfs zijn weg naar het witte doek in de filmversie van 2014.

Meer dan een actrice

Wat Joke bijzonder maakte, was haar vermogen om dichtbij te komen, of dat nu was via een grap, een lied of een dramatische scène. Ze speelde met hart, gaf ruimte aan humor én kwetsbaarheid. Ook achter de schermen stond ze bekend als warm, loyaal en betrokken.

Een laatste rol, een waardig afscheid

In 2022 kondigde Joke haar pensioen aan. In datzelfde jaar verscheen haar laatste film Casa Coco, waarin ze opnieuw tegenover Gerard Cox te zien was. Het was een liefdevolle afsluiting van een carrière die zes decennia overspande.

Waarom deed zij wat zij deed?

Omdat ze geloofde in verbinding. In de kracht van samen lachen. In het belang van blijven spelen en blijven zingen. Joke Bruijs liet zien dat je je leven lang relevant kunt zijn, zolang je trouw blijft aan wie je bent.