We worden dagelijks overspoeld met voedingsclaims. Wat is nu écht gezond, en wat is vooral marketing? Antoinette Aris van onze partner Slimmer Support helpt mensen om door de ruis heen te kijken. In deze blog deelt zij haar visie op de huidige eiwithype en legt uit waar je als consument op kunt letten.

"Supermarkten liggen vol met producten met extra eiwitten: pindakaas met proteïne, proteïne drankjes, chips en zelfs tonijn met extra proteïne. “Eiwitrijk” klinkt gezond, maar klopt dat ook?

De Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit wees er al op: bijna de helft van deze claims is misleidend of zelfs verboden. Vaak voldoen de producten aan de regels (minimaal 20% van de calorieën uit eiwitten), maar bevatten ze tegelijk veel suiker of slechte vetten. Dan lijkt een snack opeens gezond, terwijl het vooral slimme marketing is.

Kies bewust: laat je niet verleiden door flashy claims. Lees altijd etiketten, check de voedingswaarde en let op de context. Niet elk eiwit label is wat het lijkt!

Neem bijvoorbeeld tonijnmoot: de “Protein”-variant bevat 28 gram eiwit per 100 gram, 0,9 gram vetten en 120 Kcal. De 'gewone' tonijnmoot bevat 27 gram eiwit per 100 gram, 0,5 gram vetten en 113 Kcal. Het verschil is dus minimaal, de prijs daarentegen niet.

Eiwitten zijn belangrijk voor lichamelijk herstel, spieropbouw en verzadiging. Maar je haalt ze net zo goed, en vaak goedkoper en gezonder, uit gewone voeding zoals eieren, zuivel, peulvruchten, vis en vlees.

Veel producten springen in op de eiwit trend, maar vaak is dat vooral slimme marketing en flashy verpakkingen. Eiwitten zijn belangrijk, maar ze hoeven niet altijd uit geprepareerde, duur uitziende verpakkingen te komen. Focus liever op natuurlijke, gevarieerde voeding en help mensen te kiezen wat écht gezond is. Dat is mijn kracht als coach."

👉 Lees hier meer over Slimmer Support

Na het succes van Socrates op sneakers komt theatermaker en praktisch filosoof Elke Wiss met een nieuw boek: Even tussen mij en mij. Haar vorige boek draaide om het stellen van betere vragen in gesprek met anderen, maar in dit werk richt ze zich naar binnen. Ze helpt je je eigen denkpatronen te onderzoeken en eerlijker, scherper en preciezer te denken.

Herken je dit? Je twijfelt eindeloos, je piekert je suf, of je merkt dat veel van je meningen niet echt van jezelf lijken. Niet zo vreemd: ons denken zit vaak vol aannames en ingesleten vooronderstellingen die we nooit hebben onderzocht.

Met Elke Wiss leer je met Even tussen mij en mij:

In een wereld vol snelle meningen en instant-adviezen leer je met dit boek weer zélf denken. Geen oppervlakkig gemijmer of 'zweverige' zelfhulp, maar denkgereedschappen om je eigen aannames te onderzoeken en jezelf betere vragen te stellen. Wanneer je helder denkt, kun je jezelf steeds opnieuw uitvinden. Weten wie je bent, waar je voor staat en wat je te doen hebt in deze gekke, snel veranderende wereld - dát is vrijheid.

Wil je meer boekentips? Klik hier!

Op 16 september 2025 overleed Joke Bruijs op 73-jarige leeftijd. Ze was zangeres, actrice en presentatrice, maar bovenal een vrouw die zich met hart en ziel inzette voor haar vak en voor haar stad. In Rotterdam begon haar carrière, en daar bleef ook altijd haar hart liggen.

Van The Spitfires tot de VARA

Joke stond al op jonge leeftijd op het podium. Ze was dertien toen ze zich aansloot bij The Spitfires, een Rotterdamse popgroep waarmee ze voor het eerst landelijke aandacht kreeg. Niet veel later werd ze zangeres bij verschillende radio-orkesten van de VARA. Haar warme stem en muzikale talent maakten haar geliefd bij een breed publiek.

Theater, televisie en de magie van samenwerking

In de jaren ’70 en ’80 stond Bruijs vaak samen op het podium met komiek Jan Blaaser. Later volgden De Mounties, Ome Willem, en een indrukwekkende reeks televisieoptredens. Haar samenwerking met Gerard Cox, haar ex-man, bleek bijzonder krachtig. In de tv-serie Toen was geluk heel gewoon vertolken ze jarenlang het echtpaar Kooiman. De herkenbare chemie tussen hen werd een vaste waarde op de Nederlandse televisie en vond zelfs zijn weg naar het witte doek in de filmversie van 2014.

Meer dan een actrice

Wat Joke bijzonder maakte, was haar vermogen om dichtbij te komen, of dat nu was via een grap, een lied of een dramatische scène. Ze speelde met hart, gaf ruimte aan humor én kwetsbaarheid. Ook achter de schermen stond ze bekend als warm, loyaal en betrokken.

Een laatste rol, een waardig afscheid

In 2022 kondigde Joke haar pensioen aan. In datzelfde jaar verscheen haar laatste film Casa Coco, waarin ze opnieuw tegenover Gerard Cox te zien was. Het was een liefdevolle afsluiting van een carrière die zes decennia overspande.

Waarom deed zij wat zij deed?

Omdat ze geloofde in verbinding. In de kracht van samen lachen. In het belang van blijven spelen en blijven zingen. Joke Bruijs liet zien dat je je leven lang relevant kunt zijn, zolang je trouw blijft aan wie je bent.

De derde dinsdag van september is weer geweest: Prinsjesdag. De dag waarop de regering haar plannen voor het komende jaar presenteert. En ook al is het kabinet demissionair en zijn er weinig grote besluiten, er zitten toch een paar punten tussen die je als student niet wil missen.

We zetten het belangrijkste voor je op een rij:

Zorgverzekering wordt iets duurder

Een paar euro per maand, dat is de verwachte stijging van de zorgpremie volgend jaar. Geen gigantisch verschil, maar als je al op je geld let, is elke euro er één. Houd er dus rekening mee bij het kiezen of aanpassen van je polis.

OV in de stad blijft zoals het is

Goed nieuws voor wie veel reist in de Randstad: de geplande bezuiniging van 110 miljoen op openbaar vervoer in Amsterdam, Rotterdam en Den Haag gaat niet door. De stadsbussen, trams en metro’s blijven voorlopig dus gewoon rijden zoals je gewend bent.

Studenten-ov-kaart onder druk

Minder goed nieuws: de ov-studentenkaart is nog niet veilig. Er ligt nog steeds een bezuinigingsvoorstel van 225 miljoen euro op tafel. De Tweede Kamer wil dit schrappen, maar dat is nog niet officieel geregeld. Wordt dus vervolgd.

Grote investering in tech

Er gaat 430 miljoen euro extra naar de Nederlandse techsector. De overheid wil blijven investeren in kennis en innovatie. Volg jij een technische opleiding of overweeg je dat? Dan is dit hét moment om daar verder op in te zetten.

Onderwijsbezuinigingen blijven

De eerder aangekondigde bezuinigingen op het hoger onderwijs worden vooralsnog niet teruggedraaid. Wel blijft de ‘onderwijskansenregeling’ bestaan, een regeling die middelbare scholen helpt om leerlingen uit kwetsbare situaties beter te ondersteunen.

Wat betekent dit voor jou?

De plannen van Prinsjesdag zijn dit jaar bescheiden, maar niet onbelangrijk:

Oftewel: een paar hobbels, maar ook kansen. Zeker als je studeert in de stad of in de richting van techniek.

Hoe zorg je dat jong talent niet alleen bij je organisatie binnenkomt, maar er ook blijft? In De GenZclopedie deelt Laura Bas de inzichten uit het grootste kwalitatieve onderzoek naar Generatie Z (Gen Z) op de Nederlandse werkvloer.

Bij 30 organisaties zoals Coca-Cola, NS, AFAS en de Belastingdienst, onderzocht ze hoe jongeren werken, wat ze belangrijk vinden en welke frisse ideeën ze meenemen. Het resultaat is een praktische gids voor iedereen die wil begrijpen hoe Gen Z denkt, kiest en zich ontwikkelt.

Laura bouwt het boek in drie delen op:

Ze schrijft toegankelijk en scherp, zonder te vervallen in clichés of stereotype beelden. Verwacht eerlijke verhalen van jongeren zelf, concrete handvatten voor HR en leiderschap, en inspirerende voorbeelden uit de praktijk.

De GenZclopedie is net verschenen (oktober 2025) en is een must-read voor leidinggevenden, HR-professionals, organisaties en ondernemers die klaar willen zijn voor de toekomst van werk.

Wil je meer inspirerende boekentips bekijken? Klik hier!

‘Als er iets onverwachts gebeurt, leren we het meest. Leren ontstaat door verrassing. Als iets anders uitpakt dan je dacht, maakt je brein nieuwe verbindingen. Dat is de kern van leren.’ Met die woorden liet Harold Bekkering, hoogleraar aan de Radboud Universiteit, tijdens de landelijke bijeenkomst van Programma School & Omgeving zien hoe leren werkt. Hij benadrukte hoe nieuwsgierigheid en een veilige omgeving de basis vormen voor motivatie én gelijke kansen. Naar aanleiding van deze bijeenkomst, werd onderstaand artikel gepubliceerd op Gelijke Kansen, een initiatief van het Ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap.

Harold Bekkering is hoogleraar aan de Radboud Universiteit. Hij doet onderzoek naar hoe mensen leren, van jonge kinderen tot volwassenen. Hij schreef meerdere boeken, waaronder Breinvraag.

Harold: 'Ik wil mijn kennis niet alleen in wetenschappelijke artikelen delen, maar ook met de praktijk. Daarom kom ik graag op bijeenkomsten en ben ik vaak te horen in podcasts. Ik vind dat we de kennis over leren en gelijke kansen serieuzer moeten nemen.’

Wat is het verschil tussen leren op school en leren buiten school?
‘Vaak hoor ik dat buiten school leren vrijwillig is, en dus leuker en meer vanuit jezelf. Op school gaat het vaak om moeten, cijfers halen. Maar mijn boodschap is: in de kern is leren altijd hetzelfde. Je hersenen maken verbindingen. Of je dat nu op school doet of bij een activiteit buiten school, het proces is hetzelfde. Het verschil zit vaak in motivatie: buiten school doe je iets omdat je dat zelf wilt, binnen school omdat het moet. Ik pleit ervoor om ook in school meer ruimte te geven aan nieuwsgierigheid en intrinsieke motivatie.’

Hoe werken onze hersenen bij het leren?
‘We hebben zo’n 80 tot 100 miljard zenuwcellen, neuronen. Die communiceren met elkaar door verbindingen te maken. Leren is: een ervaring opslaan zodat je die later weer kunt gebruiken. Bijvoorbeeld: ik herken iemand die ik eerder heb ontmoet, omdat mijn hersenen daar een modelletje van hebben gemaakt. Zo gaat het ook met woorden leren of rekenen. Hoe meer verbindingen er zijn, hoe meer je leert.’

Welke rol spelen stoffen in de hersenen?
‘Neuronen zijn niet vanzelf met elkaar verbonden. Daarvoor hebben we neurotransmitters nodig, boodschapperstoffen. Zonder die stoffen leer je niet. Een belangrijke neurotransmitter is dopamine. Die geeft aan dat iets belangrijk of belonend is. Als je iets interessant vindt, komt dopamine vrij. Daardoor onthoud je het beter. Dat is ook waarom nieuwsgierigheid zo krachtig is voor leren.’

Dus nieuwsgierigheid is cruciaal?
‘Absoluut. Nieuwsgierigheid zorgt ervoor dat je je geheugen als het ware ‘voorverwarmt’. Alles wat je dan leert, sla je beter op. Bij kinderen zie je nieuwsgierigheid vanzelf: ze stoppen alles in hun mond, willen de wereld ontdekken. Bij volwassenen lijkt dat minder, maar ze zijn nog steeds nieuwsgierig, alleen veel specifieker. Het gaat erom dat je die nieuwsgierigheid voedt, ook bij ouderen en bij jongeren die soms al denken dat ze “klaar” zijn.’

"Leren is een ervaring opslaan zodat je die later weer kunt gebruiken"

Hoe onderzoek je nieuwsgierigheid?
‘Wij gebruiken vragen die soms triviaal lijken, zoals: “Welk dier slaapt met één oog open?” (antwoord: de dolfijn). We kijken dan of mensen niet alleen het antwoord willen weten, maar ook het ‘waarom’. En we meten hoeveel ze onthouden. Het blijkt dat mensen veel beter onthouden als ze nieuwsgierig zijn. Vinden ze een vraag interessant? Dan onthouden ze tot wel 65% van de antwoorden. Vinden ze het saai? Slechts 35%. Nieuwsgierigheid verdubbelt dus bijna je leeropbrengst.’

Waar komt nieuwsgierigheid vandaan?
‘Dat is ingewikkeld. Het hangt samen met vroege ervaringen en de modellen die we in ons hoofd bouwen. Taken moeten passen bij je niveau. Als iets te moeilijk is, raak je bang; als iets te makkelijk is, word je verveeld. Zit je precies goed, dan kom je in een ‘flow’. Dat gevoel dat je helemaal opgaat in wat je doet. Nieuwsgierigheid ontstaat vaak in dat spanningsveld.’

Hoe belangrijk is veiligheid bij leren? En hoe zit het met fouten maken?
‘Heel belangrijk. Erikson, een bekende ontwikkelingspsycholoog, beschreef dat jonge kinderen eerst veiligheid nodig hebben. Pas dan durven ze te exploreren. Als een kind zich veilig voelt bij vaste gezichten, durft het nieuwe dingen te proberen. Zonder veiligheid geen nieuwsgierigheid.’

"Kinderen leren pas echt als ze fouten durven maken. Helaas voelen veel jongeren zich snel minderwaardig als ze falen. Dat houdt hun ontwikkeling tegen"

Kinderen leren pas echt als ze fouten durven maken. Helaas voelen veel jongeren zich snel minderwaardig als ze falen. Dat houdt hun ontwikkeling tegen. Daarom moeten we af van een systeem waarin je steeds met anderen vergeleken wordt. Niet iedereen hoeft hetzelfde tempo te hebben. Elk kind moet groeien op zijn eigen niveau. Dat is wat gelijke kansen echt betekent.

Toen ik voetbaltraining gaf vroeg ik de kinderen altijd waar ze beter in wilden worden. Dan zei één van de kids: “Ik wil sneller rennen.” Dan gingen we dat oefenen, niet om de snelste van het team te worden, maar om zelf vooruitgang te boeken. Aan het eind was die jongen trots dat hij echt sneller was geworden. Dat gevoel van groeien is belangrijker dan de vergelijking met anderen.’

Welke rol spelen verwachtingen van leraren en begeleiders?
‘Hoge verwachtingen zijn cruciaal. Niet: “Iedereen moet naar de universiteit”, maar wel: “Jij kunt groeien.” Zeg tegen een kind: “Je kunt het nog niet, maar je gaat het leren.” Dat geeft vertrouwen en motivatie. Als je kinderen te vaak vergelijkt, roep je juist angst en stress op. En stress blokkeert leren. Ons angstcentrum in de hersenen, de amygdala, neemt het dan over en je kunt niet meer goed nadenken.’

Heeft de jeugd van nu meer last van stress en angst?
‘We zien veel faalangst bij studenten. Ze vinden het moeilijk om fouten te erkennen en verantwoordelijkheid te nemen. Soms denk ik zelfs dat het angstcentrum te weinig actief is: ze zeggen niet “sorry, ik heb een fout gemaakt”, maar schuiven het af. Toch zien we wel dat stress en prestatiedruk een groot probleem zijn. En dat belemmert leren.’

"Laat kinderen exploreren, fouten maken en plezier hebben in leren. Leren doe je niet alleen in de schoolbank, maar overal waar nieuwsgierigheid is"

Wat betekent dit voor gelijke kansen in het onderwijs?
‘Gelijke kansen betekent dat ieder kind de ruimte krijgt om op zijn eigen niveau te groeien. Niet iedereen hoeft hetzelfde te kunnen. Koester talenten en verschillen. Laat kinderen ervaren dat ze beter kunnen worden door oefening en doorzettingsvermogen. Dat geeft zelfvertrouwen én plezier in leren.’

Hoe belangrijk zijn persoonlijkheid en zelfkennis hierbij?
‘Heel belangrijk. We verschillen allemaal in openheid, zorgvuldigheid, emotionele stabiliteit. Ikzelf ben bijvoorbeeld niet zo zorgvuldig; daarom werk ik altijd in een team met mensen die dat beter kunnen. Jongeren moeten leren hun sterke én zwakke kanten te kennen, en weten dat ze kunnen groeien. Je hoeft niet de beste te worden, maar je kunt altijd beter worden.’

Wat wil je docenten en andere onderwijsprofessionals meegeven?

‘En vooral: laat kinderen exploreren, fouten maken en plezier hebben in leren. Want leren gebeurt niet alleen in de schoolbanken, maar overal waar nieuwsgierigheid en motivatie samenkomen. Leren is niet simpelweg het opnemen van informatie is. Het gaat om verbindingen in de hersenen, gevoed door nieuwsgierigheid, motivatie en veiligheid. Als we gelijke kansen in het onderwijs willen, moeten we kinderen ruimte geven om zichzelf te ontwikkelen, ieder op zijn eigen manier.’

Bron: Gelijke Kansen Alliantie (GKA).

De zomervakantie zit erop. Je hebt genoten, nieuwe plekken ontdekt of juist helemaal niks gedaan. Maar zodra je weer in de collegezaal, op je werk of achter je laptop zit, slaat het gevoel van meh toe. Je energie is weg, je inbox of studieplanning voelt overweldigend en je vraagt je af hoe je dat relaxte vakantiegevoel vasthoudt. Klinkt dat herkenbaar? Je bent niet de enige!

Volgens psycholoog en coach Louise Hildebrand en organisatiecoach Chris Rooijakkers is die terug-van-vakantie-blues heel normaal. Gelukkig kun je er ook iets aan doen om je vakantiegevoel langer vast te houden in je studie en werk.

Waarom voel je je zo na je vakantie?

Tijdens je vakantie leef je in een totaal ander ritme. Je hebt meer vrijheid, minder verantwoordelijkheden en vaak ook meer tijd voor jezelf en de mensen die je belangrijk vindt. Terugkomen in je werk- of studieritme is dan alsof je van 50 km/u in één klap weer naar 120 km/u moet. Dat geeft een mentale en fysieke schok.

Rooijakkers noemt het zelfs een beetje absurd dat we werk en vakantie zo strikt scheiden: eerst wekenlang keihard werken, dan “alles loslaten” op vakantie, en daarna weer vol gas terug naar werk of studie. Geen wonder dat je je opgebrand of gedemotiveerd voelt.

6 tips om je vakantiegevoel vast te houden

1. Maak meer vakantie van je werk of studie
Wat gaf je energie tijdens je vakantie? Misschien wandelen, nieuwe dingen leren, koken of gewoon wat vaker lachen. Probeer dat ook te verweven in je dagelijkse leven. Een rondje lopen tussen colleges of werkafspraken in is geen tijdverlies, maar juist een investering in je productiviteit en creativiteit.

2. Neem ook je andere talenten mee
Tijdens je vakantie ben je misschien de organisator van spontane borrels, de sportieve avonturier of de chef achter de barbecue. Waarom zou je die kanten van jezelf niet ook laten zien in je werk of studie? Breng meer van jezelf mee – dat maakt je authentieker en je dagen leuker.

3. Plan minivakantiemomenten in
Op vakantie bepaal jij de agenda. Terug op school of werk voelt het vaak alsof je vrijheid verdwijnt. Zoek daarom kleine momenten die je zelf kunt plannen: een koffiepauze in de zon, een kwartiertje lezen of sporten. Het hoeft niet groot te zijn – juist die korte breaks maken het verschil.

4. Gun jezelf opstarttijd
Verwacht niet dat je meteen weer vol gas kunt knallen. Je laptop opstarten met honderd mails of een stapel opdrachten werkt alleen maar demotiverend. Bouw het rustig op en geef jezelf de tijd.

5. Luister naar het signaal
Soms zegt die vakantieblues ook iets anders: dat je werk, studie of bijbaan eigenlijk niet bij je past. Als je nu al de dagen aftelt tot de kerstvakantie, dan is het misschien tijd om eerlijk naar jezelf te kijken. Wat zou beter bij jou passen?

6. Kijk positiever naar je werk of studie
Werk of studie geeft structuur, betekenis en de kans om iets bij te dragen. Ja, vakantie is fijn, maar ook daar ga je je na een tijdje vervelen. Door je werk of studie te zien als een plek waar je kunt leren, groeien en impact maken, wordt terugkomen een stuk lichter.

Maak je eigen mix van werk en vakantie

Het gaat er uiteindelijk om dat je geen zwart-wit onderscheid maakt tussen vrij zijn en moeten. Als je leert om ook in je drukke dagen momenten van ontspanning, plezier en autonomie te creëren, voelt je leven meer in balans. Dan hoef je niet 50 weken per jaar te wachten op die 2 weken vakantie, maar kun je elke dag een beetje dat vakantiegevoel vasthouden.

Lees het volledige artikel door Karin Swiers hier op MT/Sprout!

Toen Yara zich aanmeldde voor het maatjesproject van het Oranje Fonds, wist ze één ding zeker: ze wilde iets betekenen voor iemand anders. Maar dat ze zoveel zou terugkrijgen? Dat had ze niet verwacht. “Ik heb er niet alleen een maatje bij, maar ook een vriend.”

Verbinding tussen generaties

Yara werd gekoppeld aan Joop, een 83-jarige man die zich soms wat eenzaam voelde. Zijn vrouw was overleden, zijn sociale kring werd kleiner, en zijn dagen vielen steeds vaker stil. De eerste keer dat Yara bij hem op de stoep stond, was het even aftasten. Maar toen ze eenmaal samen aan de koffie zaten, begon het gesprek vanzelf.

“Hij begon over zijn jeugd, zijn werk, zijn vrouw. Zoveel verhalen die je nergens anders hoort. En ik merkte hoe waardevol het voor hem was dat er iemand écht luisterde.”

Twee levens, één klik

Inmiddels spreken ze elkaar wekelijks. Ze wandelen samen, drinken koffie, praten over politiek, voetbal, het leven en soms zijn ze gewoon samen stil. “Joop is nieuwsgierig, scherp, grappig. Ik kijk echt uit naar onze afspraken. Soms voelt het bijna alsof ik bij m’n opa op bezoek ga, al is hij eigenlijk gewoon Joop.”

Voor Joop betekent het maatjescontact meer dan afleiding. “Je brengt weer leven in huis,” zei hij onlangs tegen haar. “Maar dat doet hij ook voor mij,” zegt Yara. “Hij leert me om te vertragen. Om écht te luisteren. En hij herinnert me eraan dat mensen altijd meer zijn dan je op het eerste gezicht ziet.”

Steeds meer jongeren kiezen voor ‘maatje zijn’

Yara is niet de enige. Duizenden jongeren in Nederland zetten zich in als maatje voor een oudere, iemand met een beperking of iemand die zich eenzaam voelt.

“Ik dacht dat ik iemand ging helpen,” zegt Yara. “Maar uiteindelijk krijg je er zelf misschien wel het meeste voor terug.”

Ook iets doen?

Wil jij ook maatje worden, of ontdekken wat er bij jou in de buurt mogelijk is? Check dan het Oranje Fonds of informeer bij vrijwilligersorganisaties in jouw gemeente. Eén uurtje per week kan al een verschil maken!

Gebaseerd op een verhaal van LINDA.nl

Hoe maak je iets moois van een leven dat nooit helemaal volgens plan verloopt? In Composing a Life laat de antropologe Mary Catherine Bateson (1939-2021) zien dat improvisatie, spel en creativiteit onmisbare bouwstenen zijn voor een zinvol leven.

Bateson verkent hoe de vele rollen die we vervullen, als ouder, collega, vriend, partner of maker, elkaar niet in de weg hoeven te zitten, maar juist een bron van inspiratie kunnen zijn. Ze rekent af met het hardnekkige idee dat alleen volledige focus en één rechte weg leiden tot succes. In plaats daarvan viert ze de kracht van veelzijdigheid, verandering en de rijkdom van een 'rommelig' leven.

Wat dit boek bijzonder maakt, is dat het niet gaat om één groot meesterplan, maar om het samenstellen van een patchwork: losse stukken ervaring, liefde, studie en werk die samen een warm en betekenisvol geheel vormen. Bateson nodigt je uit om anders te kijken naar afleiding, onderbrekingen en nieuwe keuzes; niet als obstakels, maar als kansen.

Het is een inspirerend boek voor iedereen die zich afvraagt hoe je te midden van alle rollen, verplichtingen en dromen tóch je eigen pad kunt kiezen (en vormen).

Meer inspirerende boekentips? Kijk hier!

Geen kater, wel connectie. Steeds vaker kiezen jongeren (en anderen) ervoor om te leven én feesten zonder alcohol of drugs. Misschien zie je het al in je eigen kring. Of je spot het in B&B Vol Liefde, waar kandidaten het drankje laten staan. Ook influencers delen hun nuchtere levensstijl openlijk online. En nu wijdt zelfs het Financieele Dagblad er een artikel aan.

Een trend? Of een nieuwe mindset?

Bewust leven is in opkomst

Wat begon als een onderstroom lijkt nu mainstream te worden. Niet drinken is geen uitzondering meer. In plaats van ‘Waarom drink je niet?’ hoor je steeds vaker: ‘Wat fijn, jij ook niet!’

Het draait niet alleen om gezondheid, maar ook om verbinding, regie en rust. Geen sociale verplichtingen die draaien om drank, maar echt aanwezig zijn, bij jezelf én bij anderen.

De nieuwe feestganger

Het FD beschrijft drie type nuchtere uitgaanders:

En dat sluit naadloos aan op wat je steeds meer ziet op TikTok, in podcasts en op YouTube: mensen die vragen stellen over hun gewoontes. Die hun leven willen leiden in plaats van laten leiden.

Hoe zie jij dit voor jezelf?

Zou jij willen minderen of stoppen?

Heb je ooit geprobeerd om nuchter te daten of uit te gaan?

Merk je druk in je omgeving, of juist steun?

Laat het even bezinken. Misschien is dit hét moment om jezelf af te vragen: hoe wil ik me voelen?

Meer actualiteiten? Klik hier.