Dromen van hypotheken afsluiten. Dat doet niet iedereen. Mandy van Schie wel. Als kind speelde zij kantoortje, haar examenwerkstuk ging over hypotheken en na het mbo en hbo vond zij werk in het bankwezen. Haar eigenheid zet zij nu in binnen haar eigen onderneming. Zij heeft altijd in haar eigen talenten geloofd en volgt haar hart. Dit raadt zij ook jongeren aan. Lees het interview met Mandy en kom erachter waarom zij doet wat zij doet.

“Mijn eerste herinnering is dat ik adviseur hypotheken wilde worden”, trapt Mandy van Schie het interview af. “Ik speelde vroeger geen winkeltje maar kantoortje en iedereen deed vrolijk mee.”
Vanuit de basisschool kreeg Mandy vmbo advies. Ze wilde echter persé met vriendinnen mee naar mavo. Gelukkig zagen de leerkrachten potentie in haar en kwam ze op de mavo terecht. “Ik was niet van de standaard toetsen, kon moeilijk woordjes stampen en tafels uit mijn hoofd leren. Wel heb ik altijd economisch inzicht gehad en leg ik gemakkelijk verbanden. Ik had dus andere kwaliteiten dan mijn klasgenootjes.” Mandy wist dat ze met die kwaliteiten ook verder zou komen.

Welke opleiding ben je na de mavo gaan doen?
“Aan het eind van de middelbare school voerden we gesprekken over ‘wat wil je worden?’. Klasgenoten zagen voor mij kansen in de zorg, omdat ik behulpzaam ben. Ik niet, ik wilde de economische kant van helpen op. Mensen de economie leren te begrijpen en helpen bij de aankoop van een huis. Mijn economielerares heeft mij goed gesupport, ik was voor haar een verademing want niet iedereen vindt economie leuk. Mijn examenwerkstuk ging zelfs over hypotheken.”

Mandy ging op zoek naar een opleiding in hypotheken. “Die vond ik toen niet. Ik ben naar open dagen geweest en heb mij, samen met mijn ouders, in mogelijkheden verdiept. De opleiding die er het dichtstbij kwam was mbo boekhouding. “Die opleiding heb ik in 3,5 jaar tijd afgerond, ik behaalde mijn mbo 4 diploma. En natuurlijk liep ik stage bij een hypotheekadviseur.” Vervolgens stroomde Mandy door naar hbo Financial Services Management, oftewel bank- en verzekeringswezen. “Bij de Rabobank schreef ik mijn afstudeerscriptie en ben ik ‘blijven hangen’. Nog even dacht ik na over een masteropleiding, maar met hbo mocht ik mensen adviseren, dus het was goed zo.” Enthousiast vertelt Mandy over haar carrière binnen de Rabobank. Ze switchte veel van functie, werd ingezet om de verbinding tussen teams te verbeteren, bij reorganisaties, grote transities, functies waarbij vertrouwen een grote rol speelde. “Begin 2020 groeide mijn gevoel om zelf verder te gaan. Tussen maart en november ben ik nagegaan wat mijn kwaliteiten zijn en heb ik mijn keuze gemaakt. Op 9 november 2020 schreef ik mij in bij de Kamer voor Koophandel als zelfstandig ondernemer in verandertrajecten. Ik vind het belangrijk mens en resultaat bij elkaar te brengen. Het helpen van mensen en financieel resultaat behalen zat er altijd al bij mij in. Met empathie en vertrouwen kun je mensen goed op weg helpen. Eigenlijk komen de hardheid van cijfers en de zachte menselijke kant zo bij elkaar.”

Hoe kijk je naar de toekomst?
Om mij heen werd al vaker gevraagd ‘wanneer ga je voor jezelf beginnen?’ Ik dacht er wel over na, maar wist niet precies hoe hieraan invulling te geven. Tot het afgelopen jaar. Mijn zelfstandigheid is echt mijn eigen ding, ik ben altijd eigenwijs geweest, koos voor mijn eigen richting. Gelukkig kon ik mijn eigenheid ook binnen de bank behouden, want ik vind het superbelangrijk dingen te doen waar ik zelf achter sta.” Nu ga ik voor mijn hogere doel. Van oudsher is het zakenleven een ‘mannenwereld’. Ik wil graag er meer zachtheid in brengen. Meer kracht vanuit eigenheid brengen. En daarmee mijn bedrijf laten groeien.”

Wat is jouw boodschap aan jongeren die een (studie)keuze gaan maken?
“Vertrouw op je eigen gevoel, dat klopt. Maak keuze op basis van je gevoel, niet vanuit je hoofd. Want datgene waar jij blij van wordt, daarmee kan je impact maken. Door dichtbij jezelf te blijven kun je grootse stappen zetten. Als je iemand anders probeert te zijn, lukt dat niet.”

Volgens Mandy is het schoolsysteem te weinig ingericht op kwaliteiten. Het zou beter zijn als ieder meer vanuit eigen talenten kan leren en keuzes kan maken die echt bij jou als persoon passen. Als goed voorbeeld noemt ze het werken in projectgroepjes. “Ieder levert zijn of haar bijdrage, je neemt die rol aan die goed past, je ondersteunt elkaar en samen presteer je beter.”

“Het gros van de jongeren is niet bezig met 80 uren werken of rijk zijn. Zij willen meer dan ooit van betekenis zijn voor de maatschappij en kiezen voor een opleiding en werk dat daaraan bijdraagt. Ik ga hierin mee. Je kunt hard werken, maar als je mensen inzet voor wat ze leuk vinden en waarin ze goed zijn, dan is dat veel waardevoller. Jarenlang heb ik keihard gewerkt en ook veel bereikt. Nu maak ik andere keuzes. Werk is belangrijk, maar het leven in totaliteit moet je blij maken.”

Foto: Alyssa van Heyst

Het faciliteren zit bij Virtual Office Manager Ingrid Serraarens in de genen. Zij maakte er haar werk van. De weg ernaartoe was geen geplaveide weg. Na de middelbare school volgde geen studie maar werk. Dat bleek Ingrid echter de vrijheid te geven die zij in haar leven wilde. In loondienst behaalde ze haar diploma’s en koos daarna om als zelfstandig ondernemer haar talenten voor andere bedrijven in te zetten. Zij volgde en volgt haar gevoel en adviseert jongeren om dat ‘alsjeblieft’ ook te doen.

Volgens haar ouders was Ingrid Serraarens als klein kind altijd aan het helpen, bijvoorbeeld met schoonmaken of bij opa en oma de tafel afruimen. “Helpen is mij aangeboren. Als oudste kind in ons gezin deed ik dat vaak. Ik vond en vind dat leuk om te doen. Als ik zie dat iemand hulp nodig heeft, schiet ik meteen in de ‘hulpstand’. Privé en zakelijk.”

Welke opleiding koos jij?
“Op de middelbare school had ik geen idee wat ik later wilde worden. Ik was geïnteresseerd in creatieve zaken, fotografie, schilderen, met je handen bezig zijn. Zoals veel andere meisjes had ik geen droom om stewardess of danseres te worden. Ik kan mij herinneren dat we een keer als vriendinnen onder elkaar een gesprek hadden over de toekomst. Mijn vriendinnen zagen zich al trouwen in een witte jurk en droomden over kinderen. Ik herkende dat niet, dat was en is niet mijn wereld. Ik wil ontdekken, leren reizen, de wereld zien. Ik vond het belangrijk vrij te zijn om te kiezen en zaken te laten gebeuren.

Na mijn havo-examen leek het mij interessant om taal- en letterkunde te gaan studeren. Helaas was er geen studiefinanciering voor mij en was ons gezinsbudget niet toereikend om alle dochters te laten studeren. Dus zeiden mijn ouders: “Ga eerst maar een tijdje werken. Als je daarna nog wilt studeren kun je dat zelf betalen.”

Wat was jouw eerste werkervaring?
“Ik ben gaan werken om daarna verder te kunnen kijken. Van kassière bij AH, administratief medewerkster bij een transportbedrijf & keukenfirma en filiaalhoudster van winkels in kaas, delicatessen & noten.” ‘Dat verder kijken en studeren kwam er bij Ingrid niet meer van. Geld verdienen gaf haar vrijheid, ze kon leuke dingen doen, reizen. Daarbij geeft Ingrid aan dat zij geen superleerling was. “Het leren uit boeken was voor mij echt een opgave. Uren staren naar tekst en het bleef nooit hangen. Terwijl als iemand mij laat zien hoe iets moet, dan pak ik het feilloos over. De schooljaren waren pittig. Dat wisten de mensen in mijn omgeving.
Ingrids vrienden die wel gingen studeren, voelden zich niet vrij. “Naast de studie moesten zij werken, ze waren jaloers op mijn eigen weg.”

Heb je later nog een opleiding gevolgd?
Ingrid rolde van de ene in de andere baan en behaalde gaandeweg haar diploma’s. Zij schetst haar weg: “Mijn zusje werkte in Zwitserland. Voor het verlengen van haar verblijfspermit moest ze ieder jaar drie maanden naar Nederland terug. In die tijd had ze dan een baan via het uitzendbureau. Toen ze hoorde dat ik in de winkel met postagentschap waar ik op dat moment werkzaam was, was overvallen en een pistool tegen mijn voorhoofd had gehad, zei ze: ‘jij moet die winkel uit!’. Zal ik vragen of je in aanmerking komt voor de receptiefunctie waar ik nu werk? Het gesprek werd geregeld. Ze vonden mijn cv interessant genoeg en hadden een vacature voor een secretariële functie. Of ik dat ook zag zitten? Ik werd aangenomen en ging er pas na 16 jaar weer weg, met de diploma’s voor het secretaresse vak (nationaal en internationaal) & officemanager op zak. Na 16 jaar zat ik aan mijn plafond bij die organisatie. Ik deed alles waar iemand anders geen zin in had; facilitaire zaken, contacten met leveranciers, interne verhuizingen, administratie, nieuwe medewerkers begeleiden, procedures opstellen et cetera.”
Met het groter worden van het bedrijf en het steeds meer inregelen van processen, werd Ingrids vrijheid beperkt. Ze besluit het bedrijf te verlaten. “In 2009-2010 ben ik overgestapt naar reiswereld, één van de leukste sectoren om in te werken, totdat mijn baan verviel. Daarna had ik tijdelijke contractbanen in de high-end ondersteuning voor partners, advocaten en CEO’s in de corporate wereld. Toen bedacht ik dat ik iedere keer hetzelfde ‘kunstje’ deed en niet langer overgeleverd wilde zijn aan wat mijn werkgevers mij voorgeschreven. Op mijn 50^e startte ik mijn eigen bedrijf als virtual officemanager.“

Hoe kijk je terug op jouw levensfases?
“Prima”, zegt Ingrid vol overtuiging. “Alles wat je doet, de keuzes die je maakt, dragen bij aan je ontwikkeling. Als ik die verschillende stapjes niet had gezet, was ik niet waar ik nu ben.
Al van jongs af aan ben ik mijn eigen weg gegaan, bewust hobbels opgezocht om te leren en heb ik mij niet laten leiden door wat anderen vinden. Ik leef in vrijheid en sta achter iedere keuze die ik heb gemaakt.”

Hoe kijk jij naar de toekomst?
“Ik hoop dat ik tot in lengte van dagen in mijn bedrijf kan blijven werken. Dat ik kan groeien en andere mensen kan inspireren met wat ik doe. Mijn werk breidt zich ook uit. Ik ga startup begeleidingstrajecten verzorgen voor mensen die een eigen virtual assistent-bedrijf willen opstarten.” Dit idee ontstond toen Ingrid werd benaderd door startende va‘s, die willen weten hoe je praktisch gezien een bedrijf opstart, zoals inschrijving bij de KvK en een goede boekhouding opzetten. Heel leuk om mijn ervaringen en kennis te delen. Verder hoop ik straks weer te mogen reizen. Ik werk graag vanaf andere plekken op de wereld. Mijn laptop is mijn bedrijf en het is gaaf om in een warme omgeving een paar uur te kunnen werken en daarna te kunnen genieten van de plek.”

Wat is jouw boodschap aan jongeren?
“Volg alsjeblieft jouw gevoel. Als je vanuit gevoel een keuze maakt word je nooit teleurgesteld. Dan is die keuze helemaal van jou.
Mensen in mijn omgeving zeggen soms: ‘jij hebt makkelijk praten, jij hebt gekozen voor vrijheid’. Dat klopt, maar dat heb ik ook vanuit mijn eigen gevoel gedaan. En ik werk er enorm hard voor, eigen ondernemer zijn is niet zaligmakend. Maar ik heb het allerleukste werk van de wereld, de allertofste klanten en bepaal mijn eigen regels en tijd. Daar kan je al vroeg mee beginnen.”

Hoe maak je een goede studiekeuze als je een brede interesse hebt? Judith Ros wist niet goed onderscheid te maken tussen haar talenten en de praktische toepassing ervan. Tot twee keer toe voldeed een studie niet aan haar verwachting. Totdat zij versneld het marketing- en communicatievak inrolde en koos voor doorontwikkeling als zelfstandig ondernemer. Een weg waarbij zij zich prettig voelt en waardoor zij haar eigen dromen kan waarmaken. 

Judith Ros had als kind al, zoals ze zelf zegt, een enorm brede interesse. Ze vond alles leuk, had een passie voor techniek, was creatief en gek op taal. De liefde voor taal erfde zij van de familie van zowel vaders als moeders kant. Ze schreef eigen verhalen en gedichten. De creativiteit was haar ‘eigen ding’ en uitte zich in vindingrijkheid en oplossingen bedenken.
Eigenlijk wilde Judith elke dag wat anders doen, ook als zij aan later dacht. In haar hart was zij jaloers op haar broer. “Hij wist precies wat hij wilde worden: boer. En deed daar ook een opleiding voor. Uiteindelijk is hij salesmanager geworden bij een machinefabriek die onder andere actief is in de agrarische sector. Maar als hij nu de kans zou krijgen alsnog boer te worden, dan zou hij het doen.”

Welke opleiding ben jij gaan volgen?
Taal werd de rode draad in het leven van Judith. Ze wilde na de havo hiervan haar vak maken en koos voor de lerarenopleiding Nederlands op Hogeschool Windesheim in Zwolle. “Na drie maanden had ik er alweer ‘tabak’ van. Dit moment kwam toen ik stage moest lopen en lesgaf aan 6-vwo-leerlingen. Ik was net zo oud als deze pubers, dat werkte niet. Achteraf gezien gaf ik meer om de taal zelf dan dat ik voor de klas wilde staan. Ik ben met de opleiding gestopt en ingestroomd bij de pabo. Het overbrengen van kennis vond ik heel leuk en heb dit twee jaar gedaan, totdat ik opnieuw na een stage, ditmaal bij kleuters, tot de conclusie kwam dat het vak leraar niet geschikt was voor mij. Ook met deze opleiding stopte ik.
Na twee afgebroken studies vroegen mijn ouders fronsend: ‘wat is je plan?’.
Ik wilde het liefst direct aan het werk, maar starten zonder enig diploma is niet de meest handige manier. Daarom ben ik gaan kijken naar een vervolgopleiding met drie criteria in mijn hoofd: in de buurt van thuis in Twente, een korte beroepsopleiding om snel daarna te kunnen gaan werken en qua inhoud enigszins aansluitend bij mijn interesse. Ik kwam uit bij marketing en communicatie. Ik volgde met plezier de praktische mbo-opleiding met twee leuke stages én behaalde een diploma ter afsluiting.”

Hoe kijk jij terug op deze periode?
“Als ik terugkijk, weet ik zeker dat ik met goede begeleiding eerder een opleiding had kunnen vinden die beter bij mij paste. De keuze om leraar te worden kwam voort uit de liefde voor taal. Als bijvoorbeeld een decaan meer had doorgevraagd over het lesgeven, had ik zeker bedacht dat dat niet mijn ding was. Ik heb zelf ook geen hulp gezocht, bezocht een open dag en dacht meteen ‘leuk, dat ga ik doen’. Het had mij meer geholpen als iemand mij gewezen had op mijn unieke vaardigheden als mens.
Haar vrienden snapten destijds niet dat Judith voor het vak van Leraar Nederlands koos. Haar ouders vonden het prima.
“Ondanks het stoppen met twee studies, zei mijn moeder ‘jij komt er wel’. Ze zag dat ik eigenwijs was en mijn weg zelf wilde ontdekken. Dat vertrouwen van huis uit heeft mij geholpen. Je voelt je gesteund als wordt gezegd: ‘’t komt goed’.”

Wat ben je na jouw opleiding gaan doen?
“Na de marketingopleiding ben ik direct gaan solliciteren. Ik vond een baan in online marketing in Oldenzaal. Gedurende mijn werk ontdekte ik mijn talenten en heb ik mijzelf steeds verbeterd. Nu ben ik sinds drie jaar zelfstandig online marketeer voor bedrijven. Ik adviseer onder andere op het gebied van strategie, vindbaarheid, SEA, conversieoptimalisatie en content. Ik werk rechtstreeks voor eindklanten en samen met reclamebureaus.”

Ben jij blij met jouw gekozen weg?
“De afgelopen drie jaar zijn voorbijgevlogen. Als zelfstandige heb je de vrijheid om het op je eigen manier te kunnen doen. Daar voel ik mij prettig bij. En het klinkt misschien gek, maar ik weet niet of ik dit werk over vijf jaar nog doe. Ik heb nog steeds een brede interesse en houd van verandering. Ik heb het rotsvaste vertrouwen dat er altijd wel iets op mijn weg komt wat ik leuk vind. Ik heb de vrijheid om een zijsprongetje te maken.”

Judith onderbouwt haar uitspraak met het feit dat ze onlangs is benaderd door de beroepsopleiding online marketing met de vraag of ze daar wil komen lesgeven en meedenken over de inhoud van de lessen. “Die kans kan ik pakken, dat geeft mij rust. Ik gedij het beste bij vrijheid en onafhankelijkheid. Dan ben ik niet zo snel verveeld. Mijn omgeving steunt mij hierin. Mijn moeder heeft altijd geroepen ‘jij gaat voor jezelf beginnen’, terwijl ze als moeder zijnde ook haar bezorgdheid uitte over een meer onzeker bestaan dan in loondienst. Net zoals mijn ‘grote’ broer.” De moeder van Judith is helaas overleden. Judith is er trots op dat zij nog wel de eerste stappen van haar zelfstandig ondernemen heeft mogen meemaken.

Wat raad jij jongeren aan die een studiekeuze gaan maken?
“Het is heel belangrijk om je hart te volgen. Een keuze maken puur op ratio is misschien veilig, maar van die je met je hart maakt word je het gelukkigst. En als je iets heel graag wilt, dan is alles mogelijk. Onderzoek serieus wat de weg is om bij jouw droom te komen, ga ervoor maar zorg ook voor een plan B. Blijf geloven in jouw eigen droom!”

P.S.: Een droom van Judith is om een boek te schrijven. Die gaat er zeker komen!