Wat doe je als je werkt in een omgeving waar uniformiteit de norm is, maar jij nét een andere weg ziet? Als je erbij wilt horen, maar soms ook bewust op afstand gaat staan, om te kijken, te voelen, te begrijpen?

In haar boek Gewapend met gevoel vertelt luitenant-generaal Elanor Boekholt-O’Sullivan (1976) openhartig over haar loopbaan bij Defensie. Over missies in Afghanistan, leidinggeven in een mannenwereld en de moed om dingen te benoemen die anderen liever laten liggen. Ze schrijft met humor, scherpte en kwetsbaarheid over haar zoektocht naar echtheid in een systeem vol regels en verwachtingen.

Elanor was vaak ‘de eerste vrouw’ bij Defensie: de eerste vrouwelijke commandant van een vliegbasis, de eerste driesterrengeneraal. Maar ze noemt zichzelf geen rolmodel. Ze is mens. Met haar boek wil ze laten zien dat verandering begint met blijven staan, juist als het schuurt.

Elanor begon haar loopbaan bij Defensie op haar achttiende, zonder middelbareschooldiploma, maar met vastberadenheid. In 31 jaar tijd groeide ze uit tot de eerste vrouwelijke commandant van een vliegbasis en werd Topvrouw van het Jaar 2023. Ze zit inmiddels 'aan de juiste tafel' bij Defensie om het gesprek over gelijkheid en cultuurverandering te voeren. Ze maakt het tot haar missie om de organisatie beter te maken voor de vrouwen – en mannen – die na haar komen.

Met rake observaties en persoonlijke verhalen laat Elanor zien wat er nodig is om te veranderen van binnenuit. Gewapend met gevoel is geen handleiding voor leiderschap, maar een pleidooi voor menselijkheid, nieuwsgierigheid en lef. Het is een inspirerend boek voor iedereen die weleens botst met wat hoort, maar voelt dat het anders kan.

Wil je meer lezen over de loopbaan van Elanor? Lees hier het interview door Ria Cats van het Financieel Dagblad (FD).

📚 Meer inspirerende boekentips? Kijk hier!

Een sterk cv en veel ervaring zijn geen garantie op een baan. Soms knap je onbewust af bij een werkgever. Twee loopbaanexperts, Aaltje Vincent en Wendy Goudzwaard, delen in een artikel van MT/Sprout vijf rode vlaggen die werkgevers laten afknappen en vertellen met tips hoe je ze voorkomt.

1. Bereid je goed voor

Solliciteren is een vorm van ‘zakelijke verkering’: je zoekt een goede match. Bereid je daarom goed voor, op diverse vlakken: weet daarom wat het bedrijf doet, waar ze voor staan en wie er werken. Hoe beter je voorbereid bent, hoe sterker je overkomt. Wendy Goudzwaard noemt dat de plakfactor – dat je blijft hangen bij de werkgever.

2. Vertel je verhaal goed

Oefen vooraf hoe je je prestaties en drijfveren uitlegt. Gebruik bijvoorbeeld de STARR-methode (Situatie, Taak, Actie, Resultaat, Reflectie). Laat zien hoe je iets hebt bereikt, niet alleen wat. Vermijd opscheppen of namedropping: dat creëert afstand in plaats van contact.

3. Neem het proces serieus

Kom op tijd, kleed je passend en toon respect voor iedereen die je spreekt. Een sollicitatie is een voorproefje van hoe je in je werk zult zijn. Kleine dingen, zoals aandachtig luisteren of vriendelijk zijn tegen de receptionist, tellen zwaar mee.

4. Denk verder dan je eigen belang

Een gesprek draait niet alleen om wat jij uit een baan haalt, maar vooral om wat jij brengt. Wees o-e-n-e: open, eerlijk, nieuwsgierig en enthousiast. Laat zien waar je energie van krijgt en wat je toevoegt aan het team of de organisatie.

5. Solliciteer vanuit kracht, niet vanuit pijn

Praat met respect over vorige werkgevers. Vluchten uit een vervelende baan straalt door. Benoem liever wat je hebt geleerd en wat je zoekt in een volgende stap. Zo laat je zien dat je bewust kiest – en dat geeft vertrouwen.

Wil je het volledige artikel met tips lezen? Klik dan hier.

“Ik ben er voor de jongeren. Voor álle jongeren. Maar mijn hart ligt bij hen die zijn afgegleden of dreigen af te glijden. Jongeren die verstrikt raken in criminaliteit, drugs, of de straatcultuur. Waarom? Omdat ik daar zelf vandaan kom.” Dit vertelt Jaouad Bierbooms in een openhartig bericht voor SMD (Stichting Maatschappelijke Dienstverlening).

Tot zijn 27ste jaar leefde Jaouad in die wereld. Een wereld waarin snelle auto's, dure kleding, geld en status belangrijker leken dan toekomst, veiligheid of rust. Zijn rolmodellen waren Tony Montana en Pablo Escobar, niet iemand in een pak, met een 9 tot 5 mentaliteit. Hij herkende zich in zijn rolmodellen en geloofde dat dat de weg was naar rijkdom en geluk. Zijn financiële thuissituatie was daarbij een versterkende factor. De jongens uit de buurt deelden deze rolmodellen en 95% van hen kampte met dezelfde financiële struggles. Het was de cultuur waarin hij opgroeide en waarin hij al snel aan veel te veel geld kwam. En diezelfde cultuur ziet hij vandaag terug in de jongeren waarmee Jaouad werkt.

"Ik weet hoe ze denken, ik weet wat ze voelen en ik weet waar ze naartoe gaan als niemand ingrijpt."
Zijn keerpunt kwam op zijn 27ste, toen hij besefte: dit gaat mij niets anders brengen dan angst, verdriet, eenzaamheid en een uitzichtloze toekomst. Hij verliet letterlijk zijn omgeving en begon te werken in een fabriek, want hij had geen diploma’s. Hij was verre van trots op zijn baan. Zijn status van belangrijke man op straat was weg en hij verdiende nog geen €400,- per week. Maar hij zette door; opgeven was geen optie. Binnen één jaar had hij zich al opgewerkt tot operationeel manager en kreeg hij de leiding over vijf afdelingen. Na vijf jaar had hij verschillende diploma’s Middle Management op mbo-, hbo- en wo-niveau behaald, was hij getrouwd en was hij vader van twee prachtige kinderen geworden. Zijn leven was 180 graden gedraaid.

Toch voelde Jaouad dat zijn roeping ergens anders lag. Dat zijn levenservaring een kracht was, misschien zelfs een noodzaak, om in te zetten in de wereld van nu. En uiteindelijk vond hij zijn roeping: jongerenwerk.

“Vandaag werk ik met jongeren die het moeilijk hebben thuis, die erbij willen horen, of die er gewoon ingerold zijn. Ik praat met ze. Niet als hulpverlener, maar als iemand die het écht begrijpt. Ze noemen me 'oom'. En dat is het mooiste compliment dat ik kan krijgen.”

In het team van jongerenwerkers bij de SMD heeft ieder lid een eigen verhaal. Ze zijn herkenbaar voor de jongeren omdat ze zelf in hun schoenen hebben gestaan. Drugs, criminaliteit, oorlog, armoede, emotionele verwaarlozing zijn een aantal ervaringen die binnen het team gedeeld worden. Samen maken ze het verschil.

"Soms betekent een stapje terugnemen niets meer dan een aanloop," aldus Jaouar.

Op 16 september 2025 overleed Joke Bruijs op 73-jarige leeftijd. Ze was zangeres, actrice en presentatrice, maar bovenal een vrouw die zich met hart en ziel inzette voor haar vak en voor haar stad. In Rotterdam begon haar carrière, en daar bleef ook altijd haar hart liggen.

Van The Spitfires tot de VARA

Joke stond al op jonge leeftijd op het podium. Ze was dertien toen ze zich aansloot bij The Spitfires, een Rotterdamse popgroep waarmee ze voor het eerst landelijke aandacht kreeg. Niet veel later werd ze zangeres bij verschillende radio-orkesten van de VARA. Haar warme stem en muzikale talent maakten haar geliefd bij een breed publiek.

Theater, televisie en de magie van samenwerking

In de jaren ’70 en ’80 stond Bruijs vaak samen op het podium met komiek Jan Blaaser. Later volgden De Mounties, Ome Willem, en een indrukwekkende reeks televisieoptredens. Haar samenwerking met Gerard Cox, haar ex-man, bleek bijzonder krachtig. In de tv-serie Toen was geluk heel gewoon vertolken ze jarenlang het echtpaar Kooiman. De herkenbare chemie tussen hen werd een vaste waarde op de Nederlandse televisie en vond zelfs zijn weg naar het witte doek in de filmversie van 2014.

Meer dan een actrice

Wat Joke bijzonder maakte, was haar vermogen om dichtbij te komen, of dat nu was via een grap, een lied of een dramatische scène. Ze speelde met hart, gaf ruimte aan humor én kwetsbaarheid. Ook achter de schermen stond ze bekend als warm, loyaal en betrokken.

Een laatste rol, een waardig afscheid

In 2022 kondigde Joke haar pensioen aan. In datzelfde jaar verscheen haar laatste film Casa Coco, waarin ze opnieuw tegenover Gerard Cox te zien was. Het was een liefdevolle afsluiting van een carrière die zes decennia overspande.

Waarom deed zij wat zij deed?

Omdat ze geloofde in verbinding. In de kracht van samen lachen. In het belang van blijven spelen en blijven zingen. Joke Bruijs liet zien dat je je leven lang relevant kunt zijn, zolang je trouw blijft aan wie je bent.

De derde dinsdag van september is weer geweest: Prinsjesdag. De dag waarop de regering haar plannen voor het komende jaar presenteert. En ook al is het kabinet demissionair en zijn er weinig grote besluiten, er zitten toch een paar punten tussen die je als student niet wil missen.

We zetten het belangrijkste voor je op een rij:

Zorgverzekering wordt iets duurder

Een paar euro per maand, dat is de verwachte stijging van de zorgpremie volgend jaar. Geen gigantisch verschil, maar als je al op je geld let, is elke euro er één. Houd er dus rekening mee bij het kiezen of aanpassen van je polis.

OV in de stad blijft zoals het is

Goed nieuws voor wie veel reist in de Randstad: de geplande bezuiniging van 110 miljoen op openbaar vervoer in Amsterdam, Rotterdam en Den Haag gaat niet door. De stadsbussen, trams en metro’s blijven voorlopig dus gewoon rijden zoals je gewend bent.

Studenten-ov-kaart onder druk

Minder goed nieuws: de ov-studentenkaart is nog niet veilig. Er ligt nog steeds een bezuinigingsvoorstel van 225 miljoen euro op tafel. De Tweede Kamer wil dit schrappen, maar dat is nog niet officieel geregeld. Wordt dus vervolgd.

Grote investering in tech

Er gaat 430 miljoen euro extra naar de Nederlandse techsector. De overheid wil blijven investeren in kennis en innovatie. Volg jij een technische opleiding of overweeg je dat? Dan is dit hét moment om daar verder op in te zetten.

Onderwijsbezuinigingen blijven

De eerder aangekondigde bezuinigingen op het hoger onderwijs worden vooralsnog niet teruggedraaid. Wel blijft de ‘onderwijskansenregeling’ bestaan, een regeling die middelbare scholen helpt om leerlingen uit kwetsbare situaties beter te ondersteunen.

Wat betekent dit voor jou?

De plannen van Prinsjesdag zijn dit jaar bescheiden, maar niet onbelangrijk:

Oftewel: een paar hobbels, maar ook kansen. Zeker als je studeert in de stad of in de richting van techniek.

Toen Yara zich aanmeldde voor het maatjesproject van het Oranje Fonds, wist ze één ding zeker: ze wilde iets betekenen voor iemand anders. Maar dat ze zoveel zou terugkrijgen? Dat had ze niet verwacht. “Ik heb er niet alleen een maatje bij, maar ook een vriend.”

Verbinding tussen generaties

Yara werd gekoppeld aan Joop, een 83-jarige man die zich soms wat eenzaam voelde. Zijn vrouw was overleden, zijn sociale kring werd kleiner, en zijn dagen vielen steeds vaker stil. De eerste keer dat Yara bij hem op de stoep stond, was het even aftasten. Maar toen ze eenmaal samen aan de koffie zaten, begon het gesprek vanzelf.

“Hij begon over zijn jeugd, zijn werk, zijn vrouw. Zoveel verhalen die je nergens anders hoort. En ik merkte hoe waardevol het voor hem was dat er iemand écht luisterde.”

Twee levens, één klik

Inmiddels spreken ze elkaar wekelijks. Ze wandelen samen, drinken koffie, praten over politiek, voetbal, het leven en soms zijn ze gewoon samen stil. “Joop is nieuwsgierig, scherp, grappig. Ik kijk echt uit naar onze afspraken. Soms voelt het bijna alsof ik bij m’n opa op bezoek ga, al is hij eigenlijk gewoon Joop.”

Voor Joop betekent het maatjescontact meer dan afleiding. “Je brengt weer leven in huis,” zei hij onlangs tegen haar. “Maar dat doet hij ook voor mij,” zegt Yara. “Hij leert me om te vertragen. Om écht te luisteren. En hij herinnert me eraan dat mensen altijd meer zijn dan je op het eerste gezicht ziet.”

Steeds meer jongeren kiezen voor ‘maatje zijn’

Yara is niet de enige. Duizenden jongeren in Nederland zetten zich in als maatje voor een oudere, iemand met een beperking of iemand die zich eenzaam voelt.

“Ik dacht dat ik iemand ging helpen,” zegt Yara. “Maar uiteindelijk krijg je er zelf misschien wel het meeste voor terug.”

Ook iets doen?

Wil jij ook maatje worden, of ontdekken wat er bij jou in de buurt mogelijk is? Check dan het Oranje Fonds of informeer bij vrijwilligersorganisaties in jouw gemeente. Eén uurtje per week kan al een verschil maken!

Gebaseerd op een verhaal van LINDA.nl

Geen kater, wel connectie. Steeds vaker kiezen jongeren (en anderen) ervoor om te leven én feesten zonder alcohol of drugs. Misschien zie je het al in je eigen kring. Of je spot het in B&B Vol Liefde, waar kandidaten het drankje laten staan. Ook influencers delen hun nuchtere levensstijl openlijk online. En nu wijdt zelfs het Financieele Dagblad er een artikel aan.

Een trend? Of een nieuwe mindset?

Bewust leven is in opkomst

Wat begon als een onderstroom lijkt nu mainstream te worden. Niet drinken is geen uitzondering meer. In plaats van ‘Waarom drink je niet?’ hoor je steeds vaker: ‘Wat fijn, jij ook niet!’

Het draait niet alleen om gezondheid, maar ook om verbinding, regie en rust. Geen sociale verplichtingen die draaien om drank, maar echt aanwezig zijn, bij jezelf én bij anderen.

De nieuwe feestganger

Het FD beschrijft drie type nuchtere uitgaanders:

En dat sluit naadloos aan op wat je steeds meer ziet op TikTok, in podcasts en op YouTube: mensen die vragen stellen over hun gewoontes. Die hun leven willen leiden in plaats van laten leiden.

Hoe zie jij dit voor jezelf?

Zou jij willen minderen of stoppen?

Heb je ooit geprobeerd om nuchter te daten of uit te gaan?

Merk je druk in je omgeving, of juist steun?

Laat het even bezinken. Misschien is dit hét moment om jezelf af te vragen: hoe wil ik me voelen?

Meer actualiteiten? Klik hier.

Goed nieuws voor (aankomend) studenten

Een betaalbare studentenkamer vinden in steden als Amsterdam, Utrecht of Rotterdam? Dat leek de afgelopen jaren een onmogelijke opgave. Maar er is licht aan het eind van de gang met gedeelde keuken: volgens nieuwe cijfers van verhuurplatform Room.nl is het aantal beschikbare studentenkamers de afgelopen maanden verrassend stabiel gebleven. In Amsterdam is het aantal zelfs met 27% gestegen vergeleken met vorig jaar.

Dat betekent: meer kans op een kamer, minder stress, en misschien wel iets dichter bij je campus.

Waarom dit goed nieuws is:

Tip: kijk verder dan Funda of Kamernet. Veel onderwijsinstellingen hebben zelf ook platforms of samenwerkingen met huisvestingsorganisaties.

Even checken:

Klik hier voor actualiteiten die er toe doen.

Altijd al willen weten wat een privédetective doet? Vergeet de stereotype trenchcoat en vergrootglas: in haar nieuwe boek geeft privédetective Herma Kluin een eerlijk en meeslepend inkijkje in haar werk. Denk aan het schaduwen van vreemdgangers, het oplossen van vermissingszaken en het ontrafelen van fraude, geen aflevering van CSI, maar het echte leven.

Herma vertelt in De privédetective openhartig over de zaken die ze meemaakt: spannend, schrijnend en soms ronduit verrassend. Haar scherpe observaties en menselijke benadering maken dit boek niet alleen boeiend, maar ook bewonderenswaardig. Want wat doe je als een zaak ineens persoonlijk wordt? Of als je ontdekt dat je cliënt niet helemaal eerlijk is?

Herma gooide op haar 52ste het roer om, na een lange carrière in de bank- en verzekeringswereld startte ze met recherchebureau Incognito. In een interview met Waarom Doe Je Wat Je Doet vertelde ze: “Ik wil mensen het gevoel geven dat ze er niet alleen voor staan.” Dat voel je in elke bladzijde van dit boek. Ze laat zien dat het nooit te laat is om je droom te volgen, ook niet als je al een paar carrières achter de rug hebt.

📖 Nieuwsgierig naar haar verhaal? Lees ons interview met Herma hier, bestel haar boek hier.

Gelezen bij LINDA.meiden & gezien bij Florian Kenter

Amber Brouwers (23) schrijft in LINDA.meiden eerlijk over het ‘groener gras’-gevoel in je twintiger jaren. Ze werkt fulltime, woont samen, is eigenlijk best gelukkig, maar toch bekruipt haar regelmatig het gevoel dat ze achterloopt. Want terwijl zij op maandagavond haar lunch klaarmaakt voor de volgende dag, scrollt ze voorbij mensen die feesten in het buitenland, een sabbatical nemen of aan hun derde carrière-switch beginnen. Het lijkt alsof iedereen méér doet, of in ieder geval leukere dingen.

Die column raakte een snaar. Want ook Florian Kenter, psycholoog en contentmaker, plaatste deze week een rake post:

Dit bericht op Instagram bekijken

Een bericht gedeeld door Florian Kenter (@f.kenter)

"Soms denken we: ik moet nú alles van het leven maken, want straks ben ik oud. Maar de waarheid is: straks ben je ook nog jong."

Dus: waarom die haast?

Wat als je twintiger zijn niet gaat over alles nu al voor elkaar hebben, maar juist over zoeken, proberen, rusten, falen en weer opstaan?
Wat als het oké is om even stil te staan in plaats van altijd door te rennen?

Florian zei:

"De grote liefde, het grote huis, de grote droom. Misschien mag het ook gewoon klein zijn. Rustig. Gewoon een beetje oké."

Tijd om los te laten

Amber sluit haar column met een inzicht: het is helemaal niet gek om soms onzeker te zijn. Iedereen doet maar wat, ook al ziet het er op Instagram gelikt uit.
En dat is precies wat Florian onderstreept: je mág even niet weten wat je wilt, je mág klein leven, en je mág je keuzes uitstellen.

Want misschien is dit juist de belangrijkste les van je twenties:
Je hoeft niet mee in elke stroom.

Lees hier Amber's column. En klik hier voor Florian's video's.