Frans Bauer is zanger, presentator, familieman. En zoals hij het zelf altijd zegt: iemand die trots is op waar hij vandaan komt. In een recent interview met Kunststof vertelt hij over een moment dat hem raakte.

“Ik weet nog dat mijn vader me afzette bij de mavo,” vertelt Frans.
“Hij zei: ‘Succes jongen, ik ben hier zelf nooit geweest, maar maak er wat moois van.’”

Jaren later brengt Frans zijn eigen zoon naar de universiteit van Leiden.
Hij herkent het gevoel en ook de woorden.
“Voordat mijn zoon naar binnen stapte, zei ik: ‘Ik ben hier nog nooit geweest en weet niet hoe het er vanbinnen uitziet, maar veel succes.’ Toen was voor mij de cirkel rond.”

Een nieuwe wereld binnenstappen

Voor veel jongeren is naar school gaan vanzelfsprekend. Maar dat geldt niet voor iedereen. Wie opgroeit in een gezin waar niemand eerder studeerde, weet hoe spannend en onbekend het kan voelen. Nieuwe termen, andere verwachtingen, sociale codes waar je niks van snapt. Dan is alleen al binnenstappen een overwinning.

Wat Frans vertelt, raakt daarom aan iets groters.
Niet alleen zijn zoon zet een stap vooruit, hij zelf ook.
En zijn vader destijds óók. Allemaal deden ze iets wat nieuw was. Iets waarvan ze niet zeker wisten of het voor hen bedoeld was.

En toch gingen ze. Omdat ze geloofden in mogelijkheden en in elkaar.

Lees ook: Waarom Claude zijn afkomst als kracht ziet

Niet alleen succes, maar betekenis

Frans noemt het moment met zijn zoon een ‘cirkel die rond is’. En dat is het.
Want succes draait niet alleen om prestaties of diploma’s.
Het zit in wat je doorgeeft. In het openen van een deur die eerder dicht bleef.

Zijn zoon stapt een universiteit binnen.
En met hem loopt een hele familiegeschiedenis een andere richting op.
Dat is wat onderwijs kan doen. Wat vertrouwen kan doen en wat één zin op het goede moment kan doen.

“Succes jongen, ik ben hier nooit geweest, maar maak er wat moois van.”

Waarom doe jij wat je doet?
En welke cirkel wil jij helpen sluiten? Klik hier.