Claude over roots, cultuur en dromen die groter mogen worden

C’est la vie – en wat voor één. Terwijl miljoenen kijkers hem zagen optreden tijdens het Eurovisie Songfestival 2025, kijkt zanger Claude (21) zelf terug op een jeugd vol contrasten. Van zijn kindertijd in Congo tot een warm bad van verbondenheid in een Nederlands asielzoekerscentrum. En nu: gouden platen, uitverkochte shows, en een optreden op een van de grootste Europese podia. Zijn verhaal gaat over cultuur, familie, en trouw blijven aan wie je bent.

“Ik ben gek op cultuurverschillen”

Claude kwam op zijn negende vanuit Congo naar Nederland. In Congo ging hij nauwelijks naar school, maar in Nederland ontdekte hij een nieuwe wereld. “Ik hou van school, dus dat vond ik superleuk,” vertelt hij. Ook zijn tijd in het asielzoekerscentrum noemt hij waardevol. “Dat was echt een warm bad. Iedereen had iets meegemaakt. Misschien geef je elkaar daardoor wel meer liefde.”

Die open blik op de wereld en op mensen is nog steeds voelbaar in hoe Claude spreekt over zijn jeugd. Hij is dol op cultuurverschillen. “Geef me haring, geef me stamppot, geef me alles. Maar ik mis ook de mango’s, het warme weer, en de mensen in Congo. Daar noem je iedereen oom of tante. Hier kijkt men dan gek op.”

Lees ook: Vrijheid begon voor mij met het verhaal van mijn oma

Muziek met gevoel

Nu Claude hits scoort en op grote podia staat, is zijn familie zichtbaar trots. Vooral zijn moeder laat het horen. “Ze wil graag dat ik een nummer over haar schrijf. Of in het Lingala, zodat ze het naar haar vrienden kan sturen,” lacht hij. Toch werkt het voor hem anders: “Ik kan het niet forceren. Muziek maken werkt niet op die manier.”

Lees ook: Van ‘nee’ naar award: het verhaal van Esmeralda

Wat kunnen wij leren van Claude?

Dat afkomst en omstandigheden niet bepalen hoe ver je komt. En dat je trots mag zijn op waar je vandaan komt, juist als dat betekent dat je tussen verschillende werelden bent opgegroeid. Claude bewijst: je mag jezelf zijn, ook als dat betekent dat je haring én mango’s op je bord hebt.

En dat durven dromen geen naïviteit is. Het is lef.

Meer inspirerende verhalen over identiteit, cultuur en toekomst?
Klik hier.