Afgelopen maand deelde ik via onze social media kanalen dat ik (Roos) na 3 jaar voor mijzelf te hebben gewerkt heb besloten om weer te gaan studeren! Aangezien dit niet de traditionele manier van een levensloop is zal ik in dit artikel toelichting geven over de Hoe, Wat en Waarom.

First things First

Voorheen heb ik al een studie afgerond. Omdat ik heel jong was toen ik deze opleiding afrondde had ik het gevoel dat ik nog niet zoveel met mijn diploma kon doen. Een paar maanden later zat ik in het vliegtuig, onderweg naar Spanje.

No Spain, No Gain

Wat ik ging doen in Spanje? Net als vele anderen leek 6 weken Spaans leren mij een geweldig plan. Al helemaal aangezien dit tijdens covid was en Nederland op slot zat.

6 weken werden 3 maanden. 3 maanden veranderde in nog wat weken, en voor ik het wist waren we een jaar verder. Ondertussen werkte ik online als social media manager voor het bedrijf waar ik het jaar ervoor stage liep.

Gameplan

Eenmaal terug in Nederland besloot ik mijn eigen bedrijf te beginnen gericht op social media management. 3 jaar lang heb ik dit met veel liefde gedaan en aan mooie projecten mogen werken. Waarom stoppen als alles goed loopt? Deze vraag heb ik mezelf enorm vaak gevraagd. Toch bleef de behoefte voor meer uitdaging terugkeren en kon ik dit niet negeren.

Ik besloot al mijn opties uit te stippelen. Aangezien ik totaal een andere richting op wilde gaan leek opnieuw studeren mij de meest logische keuze. Het moest dan alleen wel een studie / school zijn waar de educatie aansloot bij het doel waar ik wil komen. Na een aantal open dagen en gesprekken sloeg de 'vonk' over. Het werd een academie in Amsterdam. De school is redelijk klein en de educatie van hoog niveau, 2 belangrijke punten in mijn zoektocht. Ook was het een omgeving die mij erg aansprak en ik voor mijn gevoel veel inspiratie van zou krijgen. Vastberaden ging ik het toelatingstraject tegemoet.

Twijfels

Een maand later kreeg ik het goede nieuws! Ik was aangenomen!!

Het sparen begon en ook heb ik de lastige beslissing gemaakt om terug naar mijn ouderlijk huis te verhuizen, om de studie te kunnen financieren. Mijn werk zou op een lager pitje gaan staan en dit was dan ook het moment dan mijn twijfels begonnen.

We weten allemaal dat werk een fijne financiële basis geeft en daarmee ook een stuk vrijheid. Ik heb altijd op vakantie kunnen gaan wanneer ik wilde, een dag vrij genomen als ik dit nodig had en de klanten kunnen kiezen waarmee ik wilde werken. Dit gaat er toch wel even heel anders uitzien... Elke dag moet ik om een bepaalde tijd aanwezig zijn, tot een bepaalde tijd blijven, ik zit vast aan vakantie weken en voor mij voelt dit allemaal net wat minder vrij.

Tijdens mijn vakantie besloot ik er toch voor te gaan, omdat ik zo een duidelijk doel voor ogen heb en ik hier hoe dan ook wil komen. Inplaats van twijfelen besloot ik te doen en vanuit daar verder te kijken.

Nu zijn we hier

Inmiddels is het zover! Ik zit in week 2 van mijn studie en het studenten leven is weer begonnen. Ben jij benieuwd naar mijn avontuur op school? Klik hier voor mijn wekelijkse column 'Roos Studentikoos'. Laat ook vooral jullie ervaring met een nieuwe of oude studie weten via onze Instagram of Tiktok.

Tot snel!

Auteur: Jasper Rijpma

Deze ongeneeslijk zieke leraar schreef een boek vol levenslessen. Voor zijn kind – en voor iedereen die van hem wil blijven leren.

Wanneer Jasper Rijpma in 2020 de diagnose uitgezaaid melanoom krijgt, weet hij één ding zeker: hij wil iets achterlaten voor zijn vierjarige dochter. Daarom schreef deze ongeneeslijk zieke leraar een boek vol levenslessen. Voor zijn kind – en voor iedereen die van hem wil blijven leren.

Jasper Rijpma (1984) is fervent surfer en leraar geschiedenis en Grote Denkers op een middelbare school in Amsterdam. Hij werd verkozen tot Leraar van het Jaar en genomineerd voor de prestigieuze Global Teacher Prize.

In zestien brieven vervlecht Rijpma zijn veelbewogen persoonlijke geschiedenis met lessen van denkers en dichters als Roemi, Aristoteles, Martha Nussbaum, André Hazes en Annie M.G. Schmidt. Hij reflecteert op universele thema’s als vriendschap, vrijheid en liefde, maar ook maatschappelijke onderwerpen als wonen en opvoeden krijgen aandacht – waarbij hij telkens weer wijst op het belang van goed onderwijs voor ieder kind, als fundament van een gezonde samenleving.

Rijpma voert de lezer van het Griekenland van 300 voor Christus, via de omzwervingen van Giuseppe Garibaldi en het Andalusië uit zijn eigen jeugd, naar de meest recente verkiezingsuitslagen en vér daarvoorbij – helemaal tot aan zijn opvattingen over het goddelijke.

Wat ik je nog zeggen wil is bedoeld als reddingsboei, niet alleen voor zijn dochter, maar voor álle mensen.

De Correspondent interviewde Jasper. Luister hier de Podcast: https://decorrespondent.nl/interviews
Lees je het interview liever? Klik dan hier: Deze ongeneeslijk zieke leraar schreef een boek vol levenslessen. Voor zijn kind – en voor iedereen die van hem wil blijven leren - De Correspondent

Voor meer boekentips klik hier.

De zomervakantie is voorbij en voor mij gaat het er even heel anders uitzien dan gewoonlijk. Ik ga namelijk, na 3 jaar voor mijzelf te hebben gewerkt, weer studeren! Hoe, wat en waarom deel ik met jullie en ik neem jullie mee in mijn avontuur op school.

Beginnen met een nieuwe opleiding kan enorm spannend zijn en later beginnen met studeren voelt misschien als een zinloze keuze. Ik hoop jullie met de serie 'Roos Studentikoos' te inspireren en motiveren en misschien kunnen we wel wat van elkaar leren;).

Het is zover!

Na maanden speculeren en visualiseren over hoe zo'n eerste week zal gaan zijn, was het afgelopen week dan zover. 2 september begon mijn intro week! Het voelde als het begin van een compleet nieuw hoofdstuk. Onderweg met mijn 2 tassen (een grote tas paste namelijk absoluut niet bij mijn outfit), bevroeg ik mijzelf of ik wel de juiste keuze maakte. Is dit wat ik de komende jaren wil gaan doen? Kan ik niet gewoon doorgaan met wat ik al doe en er een Nog groter bedrijf van maken? Alles kwam langs. Tranen konden natuurlijk niet ontbreken en dat maakte de ochtend van mijn eerste dag enorm zwaar.

Eenmaal in de trein hoopte ik dat het een simpele dag zou gaan worden, waaraan ik niet teveel energie kwijt zou gaan zijn (ik was namelijk al bekaf door de overstroming aan emoties van die ochtend). Helaas was dit niet het geval. Van 10:00 tot 17:00 was er een druk schema gepland, waarbij we enorm veel informatie kregen en al meteen begonnen met onze eerste opdracht. Absoluut geen tijd om te chillen dus;).

Nieuwe dag, Nieuwe kansen

Dag 1 was dus niet zo'n succes. Ik kreeg een angstig gevoel dat ik misschien toch wel de verkeerde keuze had gemaakt en de twijfels sloegen toe. Op dag 2 besloot ik met een frisse blik aan te voelen of mijn oordeel van de dag daarvoor terecht was. Buiten dat de intro week niet helemaal mijn ding is (wat ik voorheen eigenlijk ook al wist), merkte ik deze dag gelijk al dat ik wat rustiger in de wedstrijd stond. De gezichten werden bekender en ik werd meer wegwijs op de locatie. Een positieve blik aan de donkere horizon!

Passen en Meten

Achteraf had ik voor mijn eigen gevoel en indruk van de studie de intro week beter kunnen overslaan, vandaar dat ik besloot op dag 3 een selfcare dag in te lassen! In alle rust heb ik mijn favoriete serie gekeken, gekookt en achterstallig werk afgemaakt. Eenmaal opgeladen en bijgekomen realiseerde ik mij dat dit mijn allergrootste uitdaging zal gaan worden: Het ontwijken van de rat race. Aangezien ik de afgelopen 3 jaar voor mijzelf heb gewerkt, heb ik enorm veel gehoor kunnen geven aan mijn hoog sensitiviteit. Een luxe positie waar ik enorm dankbaar voor ben! Dit heeft mij doen inzien dat wat voor mij werkt misschien niet overeenkomt met de planning van een ander. En dus ook wel eens anders zal zijn dan de planning van mijn studie.

Het wordt een interessante zoektocht naar een gezonde balans in compromissen sluiten en grenzen aanvoelen.

Dag 4: Het Sociale Leven

Dag 4 en tevens ook de laatste dag van de intro draaide om socialisen! De dag begon op de Prinsengracht bij een evenement voor Fashion Week. Alsof het niet chaotischer dan de eerste dag kon, was dit misschien nog wel een tikkeltje erger... Ik was onderweg naar de verkeerde locatie en kwam totaal underdressed aan. De schaamte is helaas gepakt, haha. Ik besloot de dag op tijd af te sluiten en gezellig te ontprikkelen met vriendinnen. (Gelijk het passen en meten toegepast;)).

Hoewel de eerste week een rollercoaster van emoties was, van angst naar opluchting en van onzekerheid naar nieuwsgierigheid, heb ik ontdekt dat dit pas het begin is van een heel nieuw avontuur. Ik probeer mijzelf te vertellen dat het oké is om niet alles meteen te weten, of goed te doen en dat de reis zelf al een les is.

Ik kijk er naar uit dit avontuur samen te doorstaan! Deel jouw ervaringen via onze Instagram of Tiktok.

Stel je voor: een nieuw land, een nieuwe taal, andere cultuur en een hele nieuwe manier van leven. Klinkt spannend, toch? Maar hoe zorg je ervoor dat deze ervaring écht onvergetelijk wordt? Wij helpen je een eindje op weg!

Een uitwisseling naar het buitenland is een unieke kans om mooie herinneringen te maken. Veel mensen maken hier vrienden voor het leven of doen levenservaring op die ze anders gemist hadden. Dit kan veel verwachtingen scheppen en misschien de druk een tikkeltje zwaarder laten voelen. Weet dat met de juiste voorbereiding alles goedkomt!

Waar ga je heen?

Je hebt waarschijnlijk al de locatie van jouw uitwisseling gekozen, of te horen gekregen. Tijd om je in te lezen over het land! Hoe werkt alles daar? Welke taal wordt er gesproken? Wat zijn de sociale normen? Etc, Etc. Zet het allemaal op een rij, zodat zelfs als je er al bent je er nog doorheen kan bladeren.

Starten met pakken

Pak jij je koffer met een inpaklijst of gooi je alles erin en zoek je het daar wel uit? Welke manier je ook kiest, er zijn essentiële dingen om rekening mee te houden. Denk aan een lokale bankrekening. Op sommige locaties is dit van belang, check dit daarom goed. Zo voorkom je ongewenste situaties. Welke documenten heb je allemaal nodig en heb jij je verzekering al goed geregeld? Wees niet bang om jouw school te vragen voor een overzicht van dit soort onderwerpen en hoe dit te regelen is!

Breek het ijs

Je bent er! Aangekomen op de locatie gaat het socializen van start. Stap op mensen af en vertel dat je hier nieuw bent. Misschien zijn zij ook net aangekomen, of staan ze open om jou op weg te helpen. Vind je dit spannend? Geen probleem, er zijn ook andere manieren om in contact te komen met anderen.

Gebruik platforms zoals Facebook-groepen of Instagram om contact te leggen met andere internationale studenten of locals. (Zet je de stad of plek waar je bent in je bio, zo kunnen anderen jou ook benaderen die hier ook zijn.) Meld je aan bij lokale sportclubs of ga naar sociale evenementen. Zo ligt de lat iets lager om mensen te spreken en heb je al iets gemeen, zoals dezelfde interesse qua sport.

Leer de taal

Duolingo is je beste vriend! Met de basiskennis van de taal help jij jezelf al een eind op weg. Het opent deuren en helpt je om dieper in de cultuur te duiken. Ga het gesprek aan, ook al ken je de taal nog niet goed. Dit is juist de manier hoe je het gaat leren.

Omarm heimwee

Heimwee is Normaal. Je bent op een nieuwe plek waar je waarschijnlijk niemand kent, eenzaamheid komt hier ook wel eens bij kijken... Het beste wat je op dit soort momenten kan doen is jezelf veilig laten voelen. Bel een vriend, vriendin of ouder. Vertel hoe je je voelt en laat het gevoel toe. De enige manier om hieruit te komen, is om er doorheen te gaan. Haal je favoriete drankje, of maak je lievelings eten. Zet een filmpje aan en maak je kamer sfeervol en gezellig. Het is okay om je soms wat minder te voelen en weet dat dit gevoel niet voor eeuwig zal blijven.

Houd een dagboek bij

Je kan hierin eindeloos van je afschrijven als het even wat minder gaat, maar ook je herinneringen in opschrijven! Schrijven is een fijne manier om te reflecteren op hoe je dag was en welke avonturen je nog wilt meemaken. Ook is een dagboek leuk voor later. Je onthoudt vast niet alles van jouw tijd daar, zo kan je precies teruglezen wat er in je omging en wat je allemaal uitgespookt hebt;).

Balans tussen studie en avontuur

Maak een effectieve studieplanning om ervoor te zorgen dat je al studiepunten en deadlines haalt. Schrijf hier ook in wat je welke dag / week moet doen om bij te blijven met je studie. Blijf buiten je planning om flexibel voor nieuwe ervaringen. De meest memorabele herinneringen ontstaan wanneer je ze het minst verwacht. Het plannen van jouw vrije tijd kan soms averechts werken. Sta open voor de ideeën van anderen en neem zelf ook initiatief om erop uit te gaan. Of het nu gaat om lokale gerechten, ongewone uitstapjes, of culturele tradities. Dit maakt meerendeel van jouw uitwisseling.

Klaar voor de Start

Nu jij helemaal voorbereid op reis gaat zit er nog maar een ding op... Genieten! Onthoud dat je uitwisseling niet alleen draait om academische groei, maar ook om persoonlijke ontwikkeling, nieuwe vriendschappen, en het creëren van onvergetelijke herinneringen.

Wij wensen je enorm veel succes en veel plezier!

Ps: Wees altijd veilig en stuur je live locatie naar iemand verder weg en dichterbij, zo voorkom je ongewenste situaties.

Studeren kan soms overweldigend en onwennig aanvoelen, vooral wanneer je niet weet waar je moet beginnen. Een goede studieplanning kan je helpen om hier overzicht in te creëren , waardoor je meer controle hebt over je tijd en wat er allemaal nog moet gebeuren. In dit artikel bespreken we hoe je een effectieve studieplanning maakt en welke tips en tools je kunt gebruiken om het meeste uit je studietijd te halen.

Korte-termijn-doelen

Wat moet er gebeuren? En wanneer moet dit af zijn? Maak een schema van wat er welke dag gedaan moet worden om aan het einde van de week bij te zijn in jouw studieplanning. Als je aan het einde van de week een hoofdstuk moet hebben gelezen van een bepaald boek, reken dan bijvoorbeeld uit hoeveel bladzijdes je elke dag moet lezen om dit doel te bereiken.

Lange-termijn-doelen

Kijk verder vooruit en stel doelen voor de maand of het semester. Denk aan “scriptie afronden” of “voorbereiden op eindtentamens”. Wanneer je dit duidelijk in jouw maandplanning zet, kan je elke week de korte-termijn-doelen stellen. Twee vliegen in één klap;). Het stellen van lange-termijn-doelen houden je gemotiveerd en geven richting aan hoe jouw maanden eruit gaan zien.

Digitale Kalenders

Tools zoals Google Calendar of Outlook kunnen je helpen bij het maken van een overzichtelijke planning. Je kunt zelfs herinneringen instellen die jou up-to-date houden over deadlines en tentamens. Als je liever met pen en papier werkt, kan een fysieke agenda of planner net zo effectief zijn. Door het handmatig opschrijven van je taken kan je trouwens je planning ook beter te onthouden!

Wanneer je jouw planning bijhoudt in een agenda kan je hier gemakkelijk "bloktijden" toepassen. Dit is het indelen van je dag in blokken van tijd, waarbij elk blok is toegewezen aan een specifieke taak of vak. Bijvoorbeeld, van 10-12 uur studeer je wiskunde, van 12-14 uur natuurkunde, enzovoort. Bloktijden bevorderen jouw productiviteit door een overzichtelijk beeld te geven van hoe lang je ergens de tijd voor hebt.

Optimale Studietijd

Ontdek op welk moment van de dag je het meest productief bent en pas jouw planning hierop aan. Zorg voor voldoende slaap en rust. Zo ben je fris en neem je beter de stof van wat je leert op. Beweeg! Neem pauzes om even te bewegen, een korte wandeling te maken of wat rek- en strekoefeningen te doen. Tijdens het studeren is goed voor jezelf zorgen essentieel. Je kan niet eindeloos naar een scherm of boek staren en hopen dat het blijft hangen. Net zoals een topsporten ook momentjes nodig heeft om op adem te komen, mag jij echt wel even rusten.

Pomodoro Techniek

Misschien heb je er wel eens van gehoord. De Pomodoro techniek houdt in dat je 25 minuten geconcentreerd werkt en dan een pauze van 5 minuten neemt. Na vier blokken neem je een langere pauze van 15-30 minuten. Dit helpt om je concentratie te behouden en vermoeidheid te voorkomen.

Studie Hulpmiddelen

Trello: Je taken organiseren in visuele borden! Dit kan helpen om een duidelijk overzicht te krijgen van wat er nog moet gebeuren.

Todoist: Eenvoudig takenlijsten maken en prioriteiten stellen. Hiermee kan je ook handige herinneringen en deadlines stellen.

Quizlet: Maak en deel flashcards om je kennis te testen en te verbeteren.

Grammarly: Ideaal om je essays en verslagen te controleren op grammatica- en spelfouten!

Beloningen

Beloon jezelf na het behalen van een taak of studeerblok met iets kleins, zoals een korte pauze, een snack, of een aflevering van je favoriete serie. Op langer termijn kan je denken aan grotere beloningen, zoals een avondje uit, een nieuw boek, of een filmavond.

Studeren met je vrienden

Werk samen met vrienden! Het is gezellig en je houdt elkaar gemotiveerd. Ook kunnen jullie elkaar uit de brand helpen als een van jullie een lastig onderwerp niet begrijpt, of even wat inspiratie nodig heeft. Als je niet fysiek bij elkaar kunt komen, gebruik dan videochats om samen te studeren.

Heel veel succes met deze Tips en Tools! Voor gelijksoortige artikelen klik hier.

De lessen die ik graag eerder had geleerd? Als ik nu terugdenk aan de tijd dat ik 20-25 jaar was, krijg ik wel wat buikpijn.

Wat een onzekere tijd was dat. Er werd van mij, net zoals van mijn leeftijdgenoten, verwacht serieuze keuzes te maken. Keuzes over studie, over een baan, over een woning. Zaken die voor langere tijd impact op mijn leven zouden hebben.

Ik besprak dit soort zaken met mijn ouders en vrienden om ‘stevigheid’ te vinden. Maar de beslissing moest ik zelf maken. Aangezien mijn horoscoop weegschaal is, was dat veel wikken en wegen. Ik maakte veel lijstjes met ‘voors en tegens’ om te kunnen kiezen. Helaas durfde ik toen nog niet op mijn gevoel af te gaan.
En als ik dan een beslissing had genomen, bleef ik nog weken twijfelen en piekeren. Had ik wel de juiste beslissing genomen, zou het wel goed gaan, wat zouden anderen ervan vinden?

Uiteindelijk liep het leven gewoon door, soms pakte een keuze goed uit, soms minder, zat ik even op de blaren en maakte ik een nieuwe keuze.

Wat ik nu weet en destijds ook graag had willen weten, is dat het leven inderdaad gewoon doorgaat. En je iedere dag opnieuw een keuze kunt maken. Niets is definitief.

Dus minder zwaar nadenken, beter voelen wat goed is en meer genieten van iedere dag. En vooral dat je voor je eigen happiness mag zorgen door achter de eigen keuzes te staan. Want het is niet belangrijk wat iemand anders mening over jouw beslissing is. Het gaat om jouw leven.

Mijn advies aan mijn jongere ik en de jongeren die nu 20-25 jaar zijn is dan ook: Vertrouw op jezelf en jouw eigen kunnen. Zorg ervoor dat jij happy bent. Dan weet je welke keuzes te maken.

Lees hier mijn verhaal!

Eerder deze maand deelde ik via onze social media kanalen een bericht waarin mijn oma vertelde over haar voorbeeld. Volmondig zei ze dat dit haar zus was en nog steeds is. In dit gesprek vroeg ik haar ook welk advies zij zou meegeven aan de jongeren van nu. Ook ga ik in op de verschillen in tijd van toen en nu.

Mijn oma komt uit een warm en groot gezin. Geboren als 4e zusje kwam zij al snel terecht in de tijd van de Tweede Wereldoorlog. Een jeugd die getekend werd door ziekte en verdriet. Haar ouders verloren in 2 dagen tijd hun zoon van 14 en hun dochter van 9 aan difterie. Deze ziekte is ook mijn oma niet ontgaan, zij bleef in leven maar de ziekte heeft een grote impact op haar leven en lichaam gemaakt.

De vraag 'wie was/ is jouw voorbeeld' was snel beantwoord. Dit is namelijk haar grote zus, die ik ken als tante Corry (97). Zij was het lichtpuntje in deze tijd, lief en als een tweede moeder voor mijn oma. Vooral na de ziekenhuisperiode van het gezin was tante Corry de steunpilaar. Mijn oma moest opnieuw leren lopen door de effecten die difterie op haar lichaam had en zij hielp haar hier doorheen, als een echte grote zus.

Later in ons gesprek benoemde ze dat haar familie een grote rol speelde in haar opvoeding. Na de oorlog woonde iedereen uit het gezin en familie op loopafstand van elkaar in Den Haag. Dit maakte dat zij eigenlijk best veel rolmodellen om zich heen had en voorbeeld kon nemen aan de verschillende daden van anderen om haar heen.

Oma's Wijze Woorden

"Gebruik de middelen en mogelijkheden die er nu zijn op een goede manier." Dit is het eerste advies dat mijn oma deelt. "De wereld ziet er nu zo anders uit, er zijn televisies, telefoons, technologie en we leven meer als individu." "Een wereld die wij nog nooit eerder hebben meegemaakt, dus wees bewust hoe je hierin staat en wees vooral een beetje lief voor elkaar." De levensles die ik als jong meisje al meekreeg van haar en die we misschien vaker zouden mogen herhalen naar elkaar. We maken allemaal het leven voor het eerst mee als de persoon wie wij zijn, ook al is dit soms lastig te herinneren in de routine van de dag.

Als laatste vertelt ze mij om er te zijn voor anderen en hen te ondersteunen waar nodig. Iets wat bij mij, zonder dat zij mij dit ooit verteld heeft, er met de paplepel is ingegoten. Mijn oma werkte toen ik jong was als vrijwilliger bij de Zonnebloem en nam ons al te graag mee naar deze mooie stichting. Ze maakte (en maakt nog steeds;)) met iedereen een praatje en ze herinnert, heel bewonderenswaardig, tot de dag van vandaag nog ieders naam en wat er speelde in hun leven. Ik neem al te graag een voorbeeld aan de manier hoe zij met anderen communiceert en omgaat.

Ik ben blij dat mijn oma, maar ook tante Corry, deze verhalen met mij delen en hoop dat dit ook jou inspireert.

Met dank aan mijn oma, Ank van der Lelie-Steur. <3

Ps: Lach veel en vaak ! Met jezelf, maar ook met anderen. Liefs, mijn lieve oma. 

Verbinding. Dat is waar Liesbeth Kasperink voor staat. Ze runt haar eigen netwerkclub ‘De Kunst van Netwerken’ en geniet er enorm van om mensen met elkaar in contact te brengen. Ze is van kinds af aan al creatief en enthousiast. Maar ook introvert. Toch pakt ze het podium. Waarom doet Liesbeth wat ze doet? En wat adviseert zij anderen die keuzes willen maken?

Hoe was jouw jeugd?

"Ik ben geboren in Amsterdam, in 1977. In 1980 verhuisden we naar Almere, dat was toen nog één bouwput. Voor ons als kinderen - mijn zusje en ik - was het een grote speeltuin. We bouwden hutten en gingen de rietvelden in, Ik heb er veel leuke herinneringen aan.”
Liesbeth vertelt dat ze met lood in de schoenen naar de basisschool ging. “Ik was iemand die niet in het leersysteem paste, werd ook gepest, voelde mij buitengesloten en huilde uit bij mijn moeder.” Dat maakte dat ze van weekend naar weekend leefde, want dan kon ze heerlijk buiten spelen, dromen en plannen maken.

“Ik was altijd bezig met creatieve dingen, in de buurt. Ik organiseerde al op de basisschool kleurwedstrijden, bracht kleurplaten rond en vroeg één gulden inschrijfgeld. Van dat geld kocht ik prijsjes en frisdrank en organiseerde in onze tuin de prijsuitreiking. Als ik buren van vroeger spreek, weten ze dat nog als mooie herinnering te vertellen."

Wat was jouw ervaring op de middelbare school?

De brugklas ervaarde Liesbeth als leuk. Ze zat er zelfs bij Michael, haar huidige partner, in de klas. Ze volgde de mavo en deed alleen het hoognodige leerwerk. “Ik was liever buiten. Met mijn zusje of vriendinnen.”
Toen ze 15 was, in mavo 3, gingen de ouders van Liesbeth scheiden. Ze vond steun bij een vriendin die hetzelfde meemaakte.

Wie waren jouw voorbeelden in jouw tienerjaren?

“Als ik denk aan toen ik zo'n 15 of 16 jaar was, was ik best depressief. Het was een andere tijd, met de scheiding, met een verdrietige vader die daar onder leed. Als puber had ik daar geen oog voor, was ik vooral bezig met mijzelf. Gelukkig hebben mijn vader én moeder later allebei een nieuwe partner gevonden en zijn we allemaal blij.”
Mijn moeder was altijd supportive. Zij was vader en moeder ineen en stond altijd achter ons en onze keuzes.”

In die tijd had ze wel oog voor Take That. “Ik keek ook op naar de populaire meiden. Ik vroeg mij af waarom ik niet was zoals zij, dan was het leven een stuk makkelijker. Als ik nu terugkijk, had ik hun leven misschien niet aangekund. Ik wist destijds niet goed hoe ik met zoveel aandacht zou moeten omgaan, verlegen als ik was.”

Hoe verliep de tijd na school?

"Na de middelbare school ging ik met vriendinnen mee naar de meao. Maar na drie maanden wilde ik van school af. Mijn moeder zag dat het mij ongelukkig maakte en vond het prima. Wel vroeg ze wat ik het volgende jaar wilde gaan doen. Ik was 17 en begon als caissière bij de supermarkt. Zoekende naar een vervolgopleiding kwam ik uit bij een opleiding in het leerlingenstelsel, Ik ging werken in een restaurant en één dag naar school om gastvrouw te worden. Dat was een schot in de roos, ik mocht het mensen naar de zin maken, leerde veel over eten en drinken, kwam echt tot leven, kreeg veel bedankjes en fooien. Tijdens de vierjarige mbo-opleiding kon ik ieder jaar weer wat anders doen. Zo bouwde ik veel ervaring op. Na het halen van mijn diploma vertrok ik naar Hotel Brabander in Winterberg. Daar werkte ik als restaurantmanager, maar genoot als het ware van het studentenleven met alle andere jongeren. Daarna volgde Bonaire. Mijn zusje deed daar haar eindstage, ik volgde haar en werkte twee jaar bij Van der Valk als restaurantmanager.”

Van Bonaire naar Almere, Zwolle en weer terug

“Vanwege heimwee ging ik terug naar Nederland. Ik solliciteerde bij de Eemhof. als medewerker, en kreeg een managersrol. Toen ik voor de liefde naar Den Bosch vertrok, stapte ik over naar een conferentiehotel. Door interesse voor computers werd de opvolgende baan die van officemanager bij een communicatie- en marketingbureau in Den Bosch. Dat was één van de leukste banen die ik heb gehad.”

Haar relatie ging uit en Liesbeth kwam terug in Almere. “Maar ik ging aan de slag bij een ICT bedrijf en kreeg een relatie met één van mijn collega’s die met twee kinderen in Zwolle woonde. Dus ook ik naar Zwolle, waar ik zeven jaar bonusmoeder mocht zijn. Ik heb de twee meiden vertroeteld als eigen kinderen en ook nog steeds contact mee. Qua werk heb ik echt van alles aangepakt totdat mijn oog, via Marktplaats, viel op de Triptrap kinderstoelen. Die kocht ik tweedehands in en verkocht deze weer door. Zo ontstond het idee om te gaan ondernemen in tweedehands meubelen. Als ondernemer werd ik uitgenodigd bij netwerkclubs en rolde ik in die scene.”

“De netwerkcub in Zwolle vroeg mij om hun regiomanager te worden. Ik ging met zo’n 30 ondernemers koffiedrinken en blies nieuw leven in de club. Omdat mijn relatie uitging, het was een pittige en pijnlijke tijd, moest ik weer in loondienst. Dat werd het recruitment, in verbinden was ik goed. Maar het werk met hoge targets was voor mij niet weggelegd."

Voor de liefde terug naar honk Almere

Toen kwam ze Michael weer tegen, na 30 jaar. "Ik werd tot over mijn oren verliefd en vloog ‘terug’ naar Almere. Samen beleefden we toen echter minder leuke tijden, we kregen om de beurt een burn-out, ik ging in 2019 met een VSO weg bij mijn werk en Mike verloor zijn baan tijdens de Corona-periode.
Mike stimuleerde mij om weer als zelfstandige events en trainingen te gaan organiseren. Zelf werd hij kunstenaar, hij tekende zijn hele leven al. Helaas ging er tijdens de Corona jaren geen event meer door. Omdat er toch geld op de plank moest komen, ging ik tegen beter weten in weer als recruiter in loondienst. Daar werd ik niet gelukkig van. Ik stopte om iets veel leukers te beginnen.”

De Kunst van Netwerken

Dat werd De Kunst van Netwerken, met een eerste sessie in oktober 2022 in het atelier van Mike. Inmiddels zijn er twee clubs, in Almere en Zwolle. “Het is hard werken, topsport maar ik vind het het leukste wat er is! Ik krijg veel positieve reacties. Ik voel mij soms weer het verlegen meisje van vroeger. Is dit echt? ‘Ja, en je bent leuk en je levert kwaliteit’, kan ik nu tegen mijzelf zeggen. Over vijf jaar wil ik vijf clubs hebben staan. Dat plan wil ik invullen met steun van partners, mkb-bedrijven die de meerwaarde van netwerken zien en zich aan ons willen verbinden.”

Wat is jouw advies aan jongeren en andere ondernemende mensen?

"De ervaringen op de basisschool hebben mij gemaakt tot wie ik ben. Ik kan niet tegen onrecht. Als je weet hoe pijnlijk woorden kunnen zijn, zal je dat zelf niet doen en ervoor waken dat anderen zich zo gedragen. Oordeel niet zo snel, ga in gesprek, reik elkaar de hand.
Mijn advies aan anderen is om je niet te veel te laten afleiden door wat ouders of anderen van jou willen. Denk na, waar word ik blij van? Waar ging het vuurtje bij jou als kind van aan? Vertrouw op je gevoel. Wees niet bang om keuzes te maken die niet goed uitpakken, het leven gaat door. En vooral: durf fouten te maken, dat helpt je vooruit te komen."

Tim Hofman, onder andere bekend van online programma Boos van BNNVARA en als presentator van Over mijn lijk stopte ooit 3x met een studie.

Na ontdekt te hebben dat Taal & Cultuur, de Nederlandse taal en Communicatiewetenschap het niet voor hem waren, volgde hij de interne opleiding bij BNN, de ‘BNN University’. Daarna begon hij bij 101 TV als verslaggever.

Sinds 2012 is Tim niet meer weg te denken op televisie en maakt / presenteert hij succesvolle programma’s. In 2016 won hij Wie is de mol? van AVROTROS en kwam Boos bij BNNVARA online. Een platform waarin hij ‘boze mensen onboos maakt’ en politieke kwesties, influencers die producten niet leveren, of bijvoorbeeld huisjesmelkers die misbruik maken van de markt aanspreekt en een oplossing met hen zoekt.

Datzelfde jaar pleitte Tim voor de Tweede Kamer voor een openlijker debat over het drugsgebruik en een minder strikt beleid. In 2017 volgde ‘De stembus’, een initiatief dat ontstaan is op Twitter. Tim, BNN-voorzitter Zakaria Taouss en een aantal journalisten reisden door het land om op scholen aandacht te vragen voor het stemmen. Lijsttrekkers Mark Rutte, Alexander Pechtold, Marianne Thieme en Gert-Jan Segers gingen met hun mee om de 850.000 jongeren die dat jaar voor het eerst mochten stemmen, naar de stembus te krijgen.

In 2020 won Tim tijdens het Gouden Televizier-Ring Gala de ster voor beste presentator, de ster voor de beste online video-serie voor BOOS en de Gouden Televizier-Ring voor Over Mijn Lijk. Ook werd hij in 2023 door Villamedianieuws uitgeroepen tot Journalist van het Jaar.

Het leven loopt niet altijd zoals je verwacht. Boris Beekink (24) had zijn passie al vroeg gevonden, maar was genoodzaakt daarmee te stoppen. Het verhaal van Boris laat zien hoe alles altijd op z’n pootjes terecht komt, zolang je er maar voor gaat.

Hoe was jouw jeugd?

“Enorm wisselvallig”, begint Boris Beekink. Toen hij vier jaar oud was, gingen zijn ouders uit elkaar. “Bij mijn moeder was altijd alles fijn, bij mijn vader minder. Daar was het niet zo goed geregeld, waardoor ik als kind van alles meemaakte.” Die ervaringen zorgden ervoor dat Boris als kleine jongen zich snel liet ‘opfokken’ en vaak in de problemen terechtkwam. Het was beter voor hem om het speciaal onderwijs te volgen.

“Daarnaast hadden wij het altijd financieel moeilijk. Van jongs af aan is hierdoor de drive ontstaan om hard te werken en geld te verdienen.” Vaak kookte hij om zijn moeder in huis te helpen. “Dat deed ik dan samen met mijn opa die vanaf de scheiding de rol van mijn vader heeft overgenomen. Hij leerde mij alles wat ik moest weten en ik ontwikkelde een passie voor koken. Ik was vastberaden: ik word kok. Mijn opa was mijn eerste leermeester.”

Hoe was jouw schooltijd?

“Niet leuk. Ik werd heel erg gepest en durfde niet voor mijzelf op te komen. Vaak zat ik huilend thuis, omdat ik niet naar school wilde.” Op een gegeven moment ging de knop om. Thuis begonnen er ook weer dingen op te spelen. “Ik ‘pikte’ het niet meer en kwam steeds meer voor mijzelf op. Toen nam het pesten af.” Het eerst zo verlegen, bescheiden jongetje had op jonge leeftijd al zoveel te verduren, dat hij zich moest harden. Mensen die hem destijds al kenden, zien nu een heel andere Boris. “Ik hoef niet te weten wie ik was geworden als dit allemaal niet gebeurd was. Het heeft mij gemaakt tot wie ik nu ben.”

Tijdens zijn schooltijd begon hij met werken in de keuken van Restaurant Le Brasseur in Maarssen. Daar heeft hij voorafgaand aan zijn koksopleiding al kunnen proeven van wat hem te wachten stond. “De chef, Marijn Brouwer, is een groot voorbeeld voor mij. Met hem heb ik altijd een speciale band gehad. Maar werken in de horeca heeft ook een harde kant. Soms stond ik huilend in de keuken, maar zo leer je.”

Hoe verliep jouw leven na de schooltijd?

Boris hield vast aan zijn droom; na de middelbare school begon hij aan zijn opleiding tot kok. Op het ROC in Nieuwegein leerde hij alle kneepje van het vak. “Je begint met de opleiding tot basiskok. Omdat ik al zoveel ervaring had opgebouwd, doorliep ik die opleiding met ‘twee vingers in de neus’.” Met het papiertje op zak vervolgde hij zijn opleiding tot Zelfstandig werkend kok. “De Franse termen onthouden was wegens mijn dyslexie een ramp. In mijn laatste jaar heeft mijn mentor mij enorm geholpen; hij zag dat theorie mijn ding niet was, maar ik precies weet wat ik moet doen in de keuken. In overleg met de school hoefde ik de theorie niet te doen, mits ik het praktijkgedeelte heel goed afsloot.” Aan het eind van het schooljaar liep hij met opgeheven hoofd én diploma richting het begin van zijn professionele carrière.

Hoe ben je gekomen waar je nu bent?

“Na de opleiding ben ik gaan cateren voor partijen. Dat was niet helemaal mijn ding, omdat ik gewend was aan de betere kwaliteit van koken bij Le Brasseur.” Boris verliet die baan om bij een nieuw restaurant te gaan werken. “Dat liep niet helemaal zoals het moest wegens problemen met de vergunningen. Ook brak de pandemie uit en ben ik bij PostNL beland.”

Vond je het moeilijk om de keuken te verlaten?

“Zeker, dat vond ik heel moeilijk.” Zijn leven bestond uit koken en nu moest hij pakketjes gaan bezorgen. “Ik sta altijd open voor nieuwe dingen, dus vond het werk zelf wel leuk. Maar nu, drie jaar verder, ben ik het wel beu haha.” Door deze omschakeling had Boris opeens in de weekenden vrij en kon hij de feestdagen bij vrienden en familie vieren. Dat beviel hem goed, waardoor hij twijfelde of hij nog terug wilde keren naar de horeca.

“Op een dag zag ik een filmpje van iemand die auto’s schoonmaakte. Ik was helemaal gefascineerd.” Hij verkocht zijn scooter, ging extra veel werken en zocht uit wat allemaal nodig was om stoffen te reinigen. “Dat begon met een simpele stofzuiger, nu ligt mijn hele auto vol met gespecialiseerde reinigingsapparaten.’  Meteen vanaf de start, tot grote opluchting van zijn moeder, ging Boris’ bedrijf, Beekinkcardetailing.nl, als een speer.

Wat vind je het leukst aan wat je nu doet?

“Ten eerste zie je echt een verandering; van een auto die extreem vies is, naar een auto die er zo goed als nieuw uitziet. Ik vind het ook fantastisch om mensen te helpen. Ik kan ervoor zorgen dat zij op een gezonde manier in hun auto kunnen rijden. Maar de waardering en lachende gezichten zijn voor mij het allerbelangrijkst.

En het koken dan? “Soms mis ik het wel. Vooral als ik uit eten ga bij Le Brasseur. Voordat ik het weet sta ik opeens zelf borden op te maken. Ik kan het niet laten en gelukkig vindt iedereen het okay.”

Wat wil je meegeven aan jongeren die voor een belangrijke keuze in hun leven staan?

“Doe écht wat je leuk vindt. Heel veel jongeren die een opleiding moeten kiezen, weten niet wat ze willen doen en kiezen dan voor een bepaalde opleiding zonder er volledig achter te staan. Na vier jaar komen ze er dan vaak achter dat ze helemaal niet willen werken in die branche. Daarnaast wil ik benadrukken dat je niet altijd een papiertje nodig hebt om iets te bereiken; als je maar iets doet wat je leuk vindt, kom je er vanzelf."