‘Ik voelde me voor het eerst écht gezien’ Van vmbo-advies naar universiteit: het kan tóch

Ik kwam langs het verhaal van Luna op LINDA.meiden en voelde me voor het eerst écht gehoord in een artikel over onderwijs. Luna kreeg op de basisschool het advies vmbo-basis vanwege haar dyslexie. Net als Luna weet ik hoe het is om vanaf jonge leeftijd te worden onderschat door een functiebeperking. Ook ik kreeg het advies om naar het vmbo te gaan en toch begin ik komend september aan de universiteit, na een lange, soms frustrerende zoektocht naar onderwijs dat echt bij mij past.

Dyslexie is geen maat voor intelligentie

Voor veel jongeren met een functiebeperking als dyslexie voelt school eerder als een hindernisbaan dan een leerplek. Je leert al vroeg dat je ‘anders’ bent, dat je harder moet werken voor dezelfde cijfers, en dat je prestaties vaak niet in verhouding staan tot je echte potentie. De systemen zijn niet voor jou gebouwd en de verwachtingen zijn vaak laag.

Luna’s verhaal is daarin erg herkenbaar. Ze haalde hoge cijfers op het vmbo-basis, maar mocht niet doorstromen vanwege haar dyslexie. Ze volgde via het mbo een route omhoog, tot ze uiteindelijk, na héél veel omwegen werd toegelaten tot de studie Geneeskunde.

Niet gestroomlijnd, maar vastberaden

Wat ik zo krachtig vind aan Luna’s verhaal, is haar vastberadenheid. Steeds weer kiest ze voor de route die bij haar past. Ze versnelt haar opleidingen, stapt over, probeert opnieuw, en zet door waar anderen misschien hadden opgegeven. Dat herken ik. Ook ik heb nooit een rechte lijn gevolgd in mijn opleidingstraject, en dat voelde soms alsof ik ‘achterliep’, of 'stil stond'. Maar het tegendeel is waar: al die stappen maakten mij veerkrachtiger, zelfstandiger en creatiever in het zoeken van mijn weg.

Er leiden meerdere wegen naar Rome

Voor veel jongeren zijn verhalen zoals dat van Luna enorm belangrijk. We laten te vaak maar één weg naar succes zien: een gestroomlijnde route via havo of vwo, direct naar de universiteit. Maar er zijn zóveel andere routes, die minstens zo waardevol zijn. Als je hoort dat je ‘het niet kunt’, door docenten, systemen of cijfers is het zó belangrijk om andere voorbeelden te zien.

Zoals Luna zegt: ‘Er leiden meerdere wegen naar Rome. Onze generatie moet nog lang doorwerken, dus doe liever keihard je best voor je droom, dan dat je later denkt: had ik nog maar even doorgezet.’

Voor iedereen die twijfelt

Twijfel je over je route? Zit je vast in een opleiding die niet bij je past, of voel je je onderschat? Weet dan dit: jouw weg mag anders zijn. Het mag langer duren. Je mag fouten maken, wisselen van richting, en opnieuw beginnen. Net als Luna. En net als ik.

Want de vraag blijft: waarom doe jij wat je doet?

Laat het ons weten via @waaromdoejewatjedoet