Nazha Rustom: “Wie mag ik zijn? Wie wil ik zijn? Wie kan ik zijn?”

31 maart 2026

Het verhaal van Nazha Rustom gaat over opgroeien tussen werelden, jezelf aanpassen om mee te kunnen doen en langzaam ontdekken wie je bent en waar je wilt staan. Van vluchtelingenkamp naar Chief Diversity & Inclusion bij De Nederlandsche Bank.

“Mijn ouders moesten het van een uitkering hebben”

Nazha Rustom werd geboren in een Palestijns vluchtelingenkamp in het zuiden van Libanon en kwam drie maanden later met haar ouders naar Nederland. De start was ingewikkeld.

„Mijn ouders moesten het van een uitkering hebben. Je mag ook een heel lange fase niet werken als je in het asielproces zit, als je verblijfsvergunning hebt. Dus dan moet je het met een uitkering doen. En ja, met zeven kinderen, dat is gewoon heel ingewikkeld.”

Toen Nazha twaalf was, kwam de brief van de IND. Zij las altijd de post voor haar ouders.„En ik las het hardop en ik besefte me nog niet zo goed wat ik aan het lezen was. En toen zei mijn moeder: ‘Ja, maar wat betekent het dan?’ En daarna ging ik pas nadenken en zei: ‘Volgens mij mogen we blijven’.”

De reactie thuis was intens.„Dat was ontlading, dat was verdriet, dat was alles bij elkaar.” En tegelijk voelde het als afscheid. „Het is natuurlijk ook een stukje verdriet dat je definitief afscheid neemt van waar je vandaan komt en wat je kent.”

Opgroeien en zoeken

Het opgroeien in Nederland voelde voor Nazha complex. „Ik was altijd op zoek naar: wie mag ik zijn? Wie wil ik zijn? Wie kan ik zijn?”

Thuis, op school en daarbuiten golden verschillende verwachtingen. Haar ouders kenden het Nederlandse schoolsysteem niet, waardoor Nazha veel zelf moest uitzoeken. „Dan ben je vijf, zes en dan zoek je voor jezelf voor het eerst uit hoe dingen moeten.” Dat ging niet altijd goed. „En dan ontstaat er op een gegeven moment ook irritatie bij de andere kinderen of bij de juf. Terwijl je echt zo je best doet.”

School raakte haar interesse kwijt. Met terugwerkende blik mist ze begeleiding. „Je bent een leerkracht, kijk even verder. Wat is er aan de hand?”

Leven zonder perspectief

Na de basisschool ging Nazha naar VMBO Kader en werkte ze bij Zeeman. „Omdat het makkelijk was. Je hoeft er niet heel veel voor te doen en het was niet complex.”

Ze leefde van dag tot dag. "Ik had echt geen toekomstperspectief.”
Het werk begon te knellen. „Op een gegeven moment dacht ik: dit kan ik gewoon niet de rest van mijn leven doen.”

Via het mbo kwam ze in aanraking met het hbo. „Toen heb ik voor het eerst in mijn leven over het HBO gehoord.” Daarna volgden de universiteit, een bachelor en een master aan de Universiteit Utrecht. „Toen ik klaar was op de universiteit, dacht ik wel echt: was dit het dan?”

Werken en jezelf hervinden

Na haar studie begon Nazha bij ABN AMRO. „Dat was zeker een cultuurschok.” Ze nam gedrag over van collega’s. „Je gaat wel op je bek, want je gaat bepaald karakter en gedrag laten zien wat bij iemand anders hoort.”

Assertiviteit voelde niet vanzelfsprekend. „Ik probeerde bijvoorbeeld assertief te zijn en kwam toen ineens als een bitch uit de hoek.” Met de jaren kwam er ruimte om dichter bij zichzelf te blijven. „Ouder worden geeft je gewoon heel veel wijsheid. En dan ontdek je: wacht even, die ander weet eigenlijk ook helemaal niet wat hij aan het doen is.”

Sinds november 2022 werkt Nazha Rustom als Chief Diversity & Inclusion bij De Nederlandsche Bank.